“จำได้แล้ว?”
หวังจวินถอนหายใจ น้ำเสียงซับซ้อน
“จำได้! นั่นคือตราของหน่วยมังกรดุร้าย!”
ลี่จู๋ว่างลำคอตึงมือที่ถือโทรศัพท์สั่นไม่หยุด ความคึกคักที่ไม่ได้สัมผัสมานานพุ่งจากอกขึ้นสู่หัวสมอง
เจ็ดปีก่อน ตอนที่ภารกิจนั้นติดอยู่ในทางตัน ชายหนุ่มร่างเพรียวอายุยี่สิบกว่าๆ คนหนึ่งได้เข้ามาในหน่วยของพวกเขา เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ผู้บังคับบัญชาเชิญมาเป็นพิเศษ สวมเครื่องแบบทหารพิเศษที่ลี่จู๋ว่างไม่เคยเห็นมาก่อน บนหน้าอกของเขามีตรามังกรที่ลี่จู๋ว่างเห็นในวันนี้
ลี่จู๋ว่างยังจำได้จนถึงตอนนี้ อีกฝ่ายเพียงแค่เรียกตัวเองว่ารหัสอีกา มาจากหน่วยมังกรดุร้าย นอกนั้นก็ไม่รู้อะไรอีก
ตอนนั้น หน่วยมังกรดุร้ายเพิ่งก่อตั้ง ยังมีคนรู้จักน้อย ลี่จู๋ว่างยังแอบสงสัยในความสามารถของชายหนุ่มร่างเพรียวคนนี้
สำหรับเรื่องนี้ ชายหนุ่มรหัสอีกาเพียงแค่ยิ้ม แล้วเดินเพียงลำพังไปยังที่ซ่อนตัวของมือสังหารรหัสค้างคาวเลือด
และใช้เวลาไม่ถึงห้านาที!
มือสังหารผมแดงคนนั้นก็ถูกตัดเอ็นมือเอ็นเท้า ถูกชายหนุ่มที่เรียกตัวเองว่าอีกาพยุงออกมาอย่างกับจับไก่
ลี่จู๋ว่างไม่มีวันลืมความสะเทือนใจที่ฉากนั้นมอบให้เขา!
“คนฉันส่งให้พวกนายแล้ว ไต่สวนให้ดี! คิดว่าเป็นตัวเก่ง ที่แท้ก็แค่ลูกกระจ๊อก รู้งี้ไม่มาเสียเวลา!”
ลี่จู๋ว่างจำได้ชัดเจน ชายหนุ่มรหัสอีกาพูดพร้อมกับยกมีดฟันที่เป้าของมือสังหารคนนั้นโดยไม่ลืม: “เหยียดหยามผู้หญิงจีน ไอ้สารเลว หัวหน้าของพวกเราเคยประกาศไว้ว่า สงครามระหว่างสองกองทัพ อย่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ไม่อย่างนั้น จะชดใช้เป็นร้อยเท่า!”