มองดูใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยอย่างยิ่งของหลินเฟิง จางฮ่าวมั่นใจมากว่าตัวเองไม่รู้จักคนคนนี้
แต่พอเห็นเมิ่งปู้ฟาน เขากลับลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วอุทานออกมาว่า "เมิ่งปู้ฟาน?"
"พี่ฮ่าว ผม...คือผมเอง!"
พอได้ยินจางฮ่าวเรียกชื่อตัวเอง เมิ่งปู้ฟานแสดงสีหน้าตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด รีบพยักหน้า
"เป็นแกจริงๆ ด้วย? แกไม่ได้ไปเป็นทหารหรือไง? นานแล้วนะที่ไม่เจอแก!"
จางฮ่าวยิ้ม ท่าทางต่อเมิ่งปู้ฟานถือว่าเป็นกันเองพอควร สมัยก่อนตอนที่ตระกูลจางยังไม่ร่ำรวยขนาดนี้ ในเมืองหมิงไห่ก็จัดว่าอยู่ในระดับกำลังพอๆ กับตระกูลเมิ่ง ดังนั้นทั้งสองตระกูลจึงเคยคบหาสมาคมกันบ้างเป็นครั้งคราว
แต่นั่นมันเป็นเรื่องหลายปีก่อนแล้ว ตอนที่จางฮ่าวรู้จักเมิ่งปู้ฟาน เมิ่งปู้ฟานยังไม่ได้เรียนจบมัธยมปลายเลยด้วยซ้ำ
"เพิ่งกลับมาเมื่อสองวันก่อนเอง!"
เมิ่งปู้ฟานรีบตอบทันที
"อย่างนี้นี่เอง!"
จางฮ่าวพยักหน้า เรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลซูและตระกูลเมิ่งช่วงสองสามวันมานี้ เขาได้ยินมาแล้ว แต่พอวันนี้ได้รับข่าวว่าเมิ่งชิงเหยาไปจดทะเบียนสมรสกับคนอื่น ซูหมิงซวนโดนแย่งคนรักไปแบบไม่ทันตั้งตัว ตอนแรกที่ได้ยินเขาก็ยังรู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย
แต่เพราะเป็นวันเปิดบาร์วันแรก มีเรื่องให้ต้องยุ่งมากมาย เขาจึงไม่ได้สอบถามรายละเอียด และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่ไปจดทะเบียนสมรสกับเมิ่งชิงเหยานั้นเป็นใคร
"พี่ฮ่าว ขอแนะนำให้รู้จักนะครับ คนนี้พี่เขยผม ชื่อหลินเฟิง!"
เมิ่งปู้ฟานไม่ได้โง่ เขารู้ว่านี่คืออาณาเขตของจางฮ่าว ในเมื่อจางฮ่าวยังคิดถึงความสัมพันธ์เก่าอยู่บ้าง เขาก็ควรฉวยโอกาสนี้แนะนำหลินเฟิงให้จางฮ่าวรู้จักทันที
