เธอเดินออกจากร้านขายยาอย่างตื่นเต้น ในใจด่าหว่านอานถังซ้ำไปซ้ำมาร้อยรอบ รู้อย่างนี้น่าจะลงมือให้หนักกว่านี้ ค่ายากว่ายี่สิบเงิน กลับคิดจะใช้แค่ห้าเงินมาหลอกเธอ ฝันไปเถอะ
คราวนี้ดีเลย เธอมีเงินแล้ว เรื่องซื้อผ้าไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป นอกจากเงินแท่งใหญ่สองแท่งแล้ว เธอยังมีเงินย่อยอีกแปดยวนกว่า ไหน ๆ ก็มาถึงเทศมณฑลอย่างยากลำบากแล้ว เธอต้องเดินเลือกซื้อของที่ขาดให้ดี ซื้อให้เต็มที่
อย่างแรกที่ต้องซื้อก็คือเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สัญญากับเด็ก ๆ ไว้ ซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูปไม่คุ้มเอาเสียเลย ตั้งแต่แรกเธอก็ตั้งใจจะซื้อผ้ากับด้ายและเข็ม
ร้านผ้าในเทศมณฑลโอ่อ่าไม่น้อย สีผ้าที่มีอยู่ข้างในแม้จะไม่มากอย่างที่จินตนาการไว้ แต่ชนิดกลับมีให้เลือกไม่น้อย
ผ้าเนื้อลื่นพวกนั้นเธอไม่คิดจะซื้อ อย่างแรกคือทำงานหนักในชนบทแป๊บเดียวก็ขูดขีดจนเป็นรอยได้ อีกอย่างไม่ต้องถามก็รู้ว่าราคาแพง
เมื่อเทียบกับผ้าชนิดอื่น เธอชอบผ้าเนื้อนุ่มละเอียดมากกว่า สัมผัสคล้ายเสื้อยืดผ้าฝ้ายที่เคยใส่ พอถามดูก็ปรากฏว่าเป็นผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดจริง ๆ ผ้าผืนใหญ่หนึ่งผืนเรียกว่าหนึ่งพับ คลี่ออกมายาวมาก ตัดเย็บเสื้อผ้าได้หลายชุด ราคาพับละหนึ่งอาชาห้าสิบเหรียญทองแดง ในสายตาเธอถือว่าไม่แพง แต่พอนึกว่าหมั่นโถวลูกหนึ่งราคาแค่เหรียญทองแดงเดียว หนึ่งอาชาห้าสิบเหรียญทองแดงก็ดูฟุ่มเฟือยไปหน่อย
แม้ตอนนี้จะมีเงินอยู่ในมือแล้ว แต่ต้องใช้เลี้ยงคนตั้งมากมาย เธอก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีเงินเหลือเฟือ สุดท้ายจึงถามราคาอีกครั้ง แล้วคิดว่าผ้าฝ้ายเนื้อหยาบพับละหนึ่งอาชาเหมาะสมกว่า