เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พริบตาเดียว วิซานก็ใช้ชีวิตอยู่ในรังมังกรเขียวอันชื้นแฉะและเต็มไปด้วยพิษแห่งนี้มานานถึง 3 ปี 1 เดือนแล้ว
เสียงกระดูกทั่วร่างลั่นเป๊าะแป๊ะต่อเนื่อง ร่างเดิมของเขาขยายใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งรอบ ความยาวลำตัวเพิ่มเป็น 5 เมตร ขอบเกล็ดหนาหนักสีแดงคล้ำแผ่ประกายวูบวาบร้อนระอุราวกับลาวา
สัตว์มารขั้นสาม
นี่คือด่านที่สัตว์มารและนักผจญภัยมากมายบนทวีปแคนเดราไม่อาจก้าวข้ามได้ตลอดชีวิต แต่เขากลับผ่านมันมาได้อย่างง่ายดาย ทั้งที่เอาแต่กินแล้วก็นอน
ตามธรรมเนียมอันคุ้นเคย ถึงช่วงสุ่มการ์ดที่ใคร ๆ เฝ้ารอกันแล้ว
วิซานเปิดหน้าต่างระบบด้วยความคาดหวัง แล้วรีบกดเข้าไปยังการสุ่มรูนขั้นสามอย่างอดใจไม่ไหว
ฟึ่บ
ลำแสงสามสายค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเหนือกระดานหมากรุก
สีเงิน
สีเงิน
สีเงิน
“……”
ความคาดหวังบนใบหน้าวิซานแข็งค้างไปในทันที
เล่นอะไรกันเนี่ย? ตอนนี้ข้าเป็นมังกรแดงสายเลือดบริสุทธิ์ขั้นสามผู้สูงศักดิ์แล้วนะ ยังจะสุ่มได้สีเงินติดกันสามใบอีกหรือ? หรือเทพมังกรเทียแมตทอดทิ้งข้าแล้ว หรือวันนี้ดวงซวยกันแน่?
เขากวาดตามองรูนทั้งสามที่เปล่งแสงสีเงินวาววับอย่างหงุดหงิด สายตาเคลื่อนผ่านทักษะหนึ่งที่เน้นการป้องกันเมือง กับอีกทักษะที่เน้นการสำรองเสบียง ก่อนจะหยุดลงที่ตัวเลือกใบที่สาม
ทำให้มือซึ่งกำลังจะกดรีเฟรชของเขาชะงักลงทันที
【ฝึกทหารใหม่ (กลไก·อัปเกรด·ระดับเงิน)】: หน่วยฝึกหัดที่เพิ่งสาบานตนว่าจะภักดีและเข้าร่วมเป็นทหารของเจ้า จะถูกยกระดับเป็นขั้นทองแดงหรือขั้นหนึ่งโดยอัตโนมัติ หลังผ่านการ ‘ฝึกฝนอย่างหนัก’ ไม่เกิน 3 เดือน รูนนี้มีผลกับทหารที่ไม่ได้วางไว้บนกระดานหมากรุกด้วย
ถ้าเป็นตอนเพิ่งฟักออกจากไข่ใหม่ ๆ เขาคงไม่ชายตามองรูนนี้ด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว หน้าที่ของมังกรแม่ในการเลี้ยงดูลูกมังกรมีถึงแค่ตอนอายุ 5 ขวบ
จากที่วิซานสังเกตมาตลอด 3 ปี แม่มังกรไร้ความรับผิดชอบตัวนั้นจะต้องโยนเขาออกจากรังไปเหมือนขยะอย่างไม่ลังเลทันทีที่เขาอายุครบ 5 ขวบ แล้วปล่อยให้เอาชีวิตรอดในแดนรกร้างด้วยตัวเองแน่
นั่นหมายความว่าชีวิตสุขสบายที่แค่อ้าปากก็มีอาหารเหลือเวลาอีกไม่ถึง 2 ปีแล้ว
เมื่อพ้นจากประตูบานนี้ไป หากอยากตั้งหลักบนทวีปแคนเดราที่เต็มไปด้วยภยันตราย การรวบรวมเผ่าพันธุ์บริวารก็เป็นเรื่องที่ต้องทำไม่ช้าก็เร็ว
แต่ไม่ว่าจะไปปราบมนุษย์กิ้งก่าหรือก็อบลิน เผ่าพันธุ์ที่มีพื้นฐานสายเลือดอ่อนแอแต่กำเนิดเหล่านี้ หากอยากให้มีพลังต่อสู้ขั้นพื้นฐาน คงต้องฝึกกันกว่าหนึ่งปีตามปกติ กว่าจะฝึกทหารออกมาได้สักกลุ่ม และยังไม่แน่ว่าทุกคนจะเลื่อนขั้นเป็นขั้นหนึ่งได้
แต่ถ้ามีรูนนี้คอยรับประกันไว้
ขอเพียงทหารใหม่ทน ‘การฝึกฝนอย่างหนัก’ ได้ 3 เดือน ก็จะได้กำลังรบขั้นหนึ่งมาหนึ่งกลุ่มเป็นอย่างน้อย กำลังรบเหล่านี้จะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนากองกำลังในระยะแรก!
วิซานไม่ลังเลอีกต่อไป เขากดล็อกรูนใบนั้นทันที
หลังปิดหน้าต่างระบบ วิซานก็หันไปมองลานว่างไม่ไกลนัก
เหยื่อที่แม่มังกรนำกลับมาในวันนี้คือหมีหลังเหล็กตัวมหึมา
ส่วนที่อร่อยที่สุดและมีเนื้อแน่นที่สุด ย่อมลงท้องวิซานไปจนหมดเกลี้ยงเช่นเคย ไม่มีข้อยกเว้น
อินโนรา มังกรเขียว กำลังหมอบอยู่หน้ากองกระดูก ใช้กรงเล็บคู่หน้ากอดซี่โครงที่เปื้อนเลือดไว้แน่น แล้วใช้เขี้ยวพิษแคะเศษเนื้อออกมา
ส่วนเสวี่ยถี มังกรขาว ซึ่งอยู่ห่างไปด้านหลังครึ่งช่วงตัว ดูน่าเวทนายิ่งกว่า ตอนนี้นางกำลังกอดกระดูกต้นขาชิ้นใหญ่ที่แข็งที่สุดและแทะยากที่สุดไว้ แทะมันอย่างยากลำบากเป็นพัก ๆ ก็จะเลียหยดเลือดที่ไหลผ่านซอกหินด้วยท่าทางน่าสงสาร
น่าสงสารจริง ๆ
น่าสงสารเหลือเกิน
วิซานเบ้ปาก ก่อนก้าวขาหนัก ๆ เดินเข้าไปอย่างผึ่งผาย
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักอึ้ง อินโนราก็เงยหน้าขึ้นอย่างระแวดระวังทันที รูม่านตาแนวตั้งสีเหลืองเข้มเต็มไปด้วยความหวาดระแวง “เจ้ากินเนื้อจนเกลี้ยงแล้ว ยังจะมาแย่งกระดูกอีกหรือ?”
“พูดเสียฟังไม่รื่นหูเลย”
วิซานทิ้งตัวนั่งลงตรงหน้าพวกนาง แล้วโน้มศีรษะมังกรแดงขนาดใหญ่เข้าไปใกล้ “กินแย่ขนาดนี้ อยากลองกินของดี ๆ ไหม?”
อินโนรามองเขา แต่ไม่ได้ตอบอะไร เพียงกอดกระดูกแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ง่ายมาก” เขายกกรงเล็บชี้ไปยังพื้นที่กว้างขวางด้านในรัง “ตั้งแต่วันนี้ไป พวกเจ้ามาฝึกกับข้าทุกวัน ถ้าฝึกได้ดี ต่อไปข้าจะแบ่งขาหลังของเหยื่อให้พวกเจ้าได้กิน”
“ไม่ฝึก!”
อินโนราหันหน้าหนีทันทีโดยไม่ต้องคิด
ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา พวกนางถูกมังกรแดงใจดำตัวนี้กดลงกับพื้นซ้อมจนยับเยินมานับครั้งไม่ถ้วน คำว่า ‘ฝึกกันหน่อย’ ที่ว่าก็เป็นแค่ข้ออ้างให้ไอ้สารเลวนี่หาเรื่องตบตีพวกนางเล่นเท่านั้น!
“ไม่ฝึกจริง ๆ หรือ?”
“ไม่ฝึกก็คือไม่ฝึก” อินโนราส่งเสียงฮึ “ใคร ๆ ก็รู้ว่าเจ้าคิดจะทำอะไร อย่าหวังว่าจะหลอกให้ข้าโดนซ้อมได้ ไม่มีทาง!”
“ได้”
วิซานไม่ได้โกรธ เพียงลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ก่อนทิ้งคำพูดลอย ๆ ไว้ประโยคหนึ่ง “ข้าเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นขั้นสาม ความอยากอาหารก็เพิ่มขึ้นอีกหน่อย ต่อไปข้าจะกินกระดูกด้วย พวกเจ้าสองคนก็เตรียมเลียซอกกำแพงกินดินประทังชีวิตไปเถอะ”
สิ้นเสียง
อินโนรามองพี่ชายของนางอย่างไม่อยากเชื่อ
ถึงมังกรจะไม่เห็นความสำคัญของสายสัมพันธ์ในครอบครัว แต่ในสายเลือดสืบทอดก็ไม่เคยมีใครทำเกินไปถึงเพียงนี้
นอกจากกินดินแล้ว กระดูกก็เป็นแหล่งพลังงานเดียวที่พวกนางมีในตอนนี้!
ตลอด 3 ปีมานี้ เพราะกินไม่อิ่ม พวกนางสองคนถึงกับช่วยแม่มังกรกินจนเกิดเป็นห้องอีกห้องหนึ่ง
เพราะขาดสารอาหาร ร่างกายของพวกนางจึงเล็กกว่ามังกรยักษ์ร่วมเผ่าพันธุ์ในขั้นเดียวกันตามบันทึกสายเลือดมังกรอยู่หนึ่งรอบอย่างเห็นได้ชัด
“เจ้า—”
นางขบเขี้ยวพิษซี่เล็กแน่น แล้วหันขวับกลับมา “ฝึกก็ฝึก!”
เสวี่ยถีที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาแทะกระดูกอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง นางจดจ่อกับการแทะกระดูกมากเกินไป จึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับถูกลากขึ้นเรือลำเดียวกันอย่างไม่ทันตั้งตัว
นับจากนั้น การฝึกที่ว่านี้ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
ปัง!
พร้อมเสียงกระแทกทุ้มหนัก หางมังกรหนาสีแดงคล้ำตวัดฝ่าอากาศ ก่อนฟาดเข้าที่สีข้างของอินโนราอย่างแรง
“โฮก!”
อินโนราร้องโหยหวน ร่างมังกรทั้งร่างปลิวเหมือนว่าวสายขาด กลิ้งไปบนพื้นหินขรุขระกว่าสิบเมตรกว่าจะฝืนทรงตัวได้
“ช้าไป!”
วิซานยืนอยู่กับที่ แม้แต่ปีกก็ยังไม่ได้ขยับ เขาเยาะเย้ยอย่างไม่ไว้หน้า “นอกจากโก่งก้นพ่นหมอกพิษอยู่ไกล ๆ แล้ว เจ้ายังทำอะไรเป็นอีก? ถ้าไม่รู้คงนึกว่าเจ้ากำลังเชิญข้าไปเล่นด้วยเสียอีก”
อินโนราโกรธจนเกล็ดทั่วร่างสั่นระริก แต่เมื่อถูกอาหารล่อและข่มขู่ นางก็ทำได้เพียงกลืนความโกรธลงคอ
ขณะที่วิซานกำลังจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง
ร่างสีขาวสายหนึ่งก็พุ่งปราดออกมาจากด้านข้าง เสวี่ยถีกางปีกขวางหน้าอินโนรา เชิดคอขึ้น แล้วพ่นลมหายใจเยือกแข็งสุดขั้วเข้าใส่หน้าวิซาน
ฉลาดขึ้นแล้วนี่
รู้จักสลับกันคุ้มกันแล้วด้วย
แต่วิซานไม่หลบ เสียงคำรามทุ้มต่ำดังก้องขึ้นจากภายในอกของเขา
วินาทีต่อมา เปลวเพลิงร้อนแรงดุดันก็พวยพุ่งออกจากปาก พุ่งปะทะลมหายใจน้ำแข็งตรงหน้าอย่างถล่มทลาย ไอร้อนหลอมละลายน้ำแข็งในพริบตา ส่วนคลื่นอากาศที่ระเบิดออกมาก็ซัดเสวี่ยถีจนปลิวกระเด็นไปทันที
การต่อสู้จบลงโดยไร้ข้อกังขาอีกครั้ง
มังกรสาวทั้งสองนอนแผ่หราอยู่บนพื้น หอบหายใจราวกับวัว เกล็ดทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยถลอกและรอยไหม้
วิซานสะบัดหาง หลังเลื่อนขั้นเป็นขั้นสามแล้ว การซ้อมพวกนางสองคนแทบไม่ทำให้เขารู้สึกเปลืองแรงเลย
เขามองผู้แพ้ทั้งสองจากที่สูง แววตากลับเผยความพึงพอใจออกมาเล็กน้อย
แม้ยังถูกซ้อมจนสะบักสะบอมเหมือนเดิม แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่พอเจอเขาก็เอาแต่หนีคนละทิศละทาง ตอนนี้เสวี่ยถีรู้จักใช้การป้องกันของตัวเองรับการโจมตีแทนสหายร่วมทีมแล้ว ส่วนอินโนราก็เรียนรู้ที่จะหาจังหวะโจมตีจากด้านหลัง
การประสานงานที่เข้าขากันเช่นนี้ ล้วนเกิดจากการชี้แนะอย่างเหน็ดเหนื่อยของพี่ชายอย่างเขา
มังกรสาวทั้งสองฟักออกจากไข่ช้ากว่าเขาเพียงไม่กี่วัน เมื่อถึงกำหนดอายุ 5 ขวบ พวกนางก็จะถูกแม่มังกรไล่ออกจากรังเหมือนกัน แทนที่จะรอให้พวกนางออกไปข้างนอก แล้วถูกคนถลกหนัง รีดเลือด คว้านเนื้อไปเป็นของรางวัลเพราะโง่เกินไป สู้ลับฝึกสำนึกทางยุทธวิธีไว้ตั้งแต่ตอนนี้ไม่ดีกว่าหรือ พวกนางจะเป็นกำลังหลักกลุ่มแรกของเขาในอนาคต
หลังพักอยู่ครู่หนึ่ง วิซานก็เดินไปหมอบลงตรงมุมหนึ่ง
น่าเสียดายจริง ๆ
เขาหรี่ตาขึ้น มองไปรอบรังมังกรที่กว้างขวางและแข็งแรง ในใจก็เกิดความอาลัยอาวรณ์ขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องตากฝน ทุกวันแค่รอแม่มังกรจับเหยื่อกลับมาให้เขากิน ชีวิตสุขสบายที่เอาแต่กินแล้วรอวันตายเช่นนี้ เหลือเวลาอีกแค่ 2 ปีแล้วหรือนี่
วิซานรำลึกถึงวันเวลาแสนสุขที่กำลังจะเลือนหายไปเช่นนี้ ก่อนค่อย ๆ หลับใหลลง