เช้าวันรุ่งขึ้น หลินฮ่าวจึงกลับมาถึงจวนสกุลจ้าว
เห็นหลินฮ่าวกลับมา เหล่าผู้ติดตามต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หากหลินฮ่าวหายตัวไปอย่างกะทันหันเช่นครั้งก่อน พวกเขาคงต้องออกตามหาทั้งวันทั้งคืนอีกแน่
ดีที่สวรรค์เมตตา ให้มันกลับมาจนได้
สัมผัสได้ถึงสายตาแปลกประหลาดรอบด้าน หลินฮ่าวหาได้ใส่ใจไม่ เดินตรงไปยังโรงอาหารใหญ่ทันที
ฝึกฝนในโรงนอนเช่ามาทั้งคืน ตอนนี้ข้าหิวจนแทบทนไม่ไหว
มาถึงโรงอาหาร หลินฮ่าวสั่งอาหารเช้าไม่กี่อย่างตามอำเภอใจ จากนั้นก็นั่งกินเงียบ ๆ เพียงลำพัง
เหล่าสมาชิกตระกูลจ้าวในโรงอาหาร ดูเหมือนไม่ได้สนใจการมาของเขานัก ต่างพูดคุยกันถึงเรื่องใหญ่สองเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
เรื่องแรกคือเจ้าบ้านหลี่ถูกคนลอบสังหารอย่างลึกลับระหว่างเสพสมกับสตรีนางโลม
เรื่องที่สองคือตระกูลหลินระดมผู้แข็งแกร่งทั้งหมดในตระกูล มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ชานเมืองของตระกูลหลี่ในยามวิกาล ก่อนจะเปิดฉากบุกโจมตีกะทันหัน
แม้ภายในคฤหาสน์จะมีผู้ฝึกยุทธ์รักษาการร่วมหลายคน ส่วนใหญ่มีระดับถึงนักรบระดับสาม
แต่พวกนี้ล้วนเป็นนักเลงรับจ้างที่ตระกูลหลี่เพิ่งว่าจ้างมาอย่างเร่งด่วนหลังจากพบสายแร่หินสุริยปราณ เป็นเพียงกลุ่มคนที่รวมตัวกันแบบไร้ระเบียบ
เผชิญการโจมตีรุนแรงจากกองกำลังตระกูลหลิน แทบจะต้านทานได้ไม่นานนัก ก็กลายเป็นกองทัพพ่าย ชิงกันหนีเอาตัวรอด
ในที่สุด สายแร่หินสุริยปราณก็ถูกฝ่ายตระกูลหลินเข้ายึดครอง แถมยังยึดหินสุริยปราณดิบได้หลายหมื่นชั่ง และจับกุมพนักงานขุดแร่ไว้ไม่น้อย
เพื่อรักษาชื่อเสียงตระกูล หลินหงคังไม่ได้เปิดฉากสังหารหมู่
กลับนำพนักงานขุดแร่เหล่านั้นกลับมายังตำหนักเทียนอู่เพื่อเป็นพยาน พร้อมประกาศในเมืองว่าไม่ใช่ตระกูลหลินยึดเหมืองโดยพลการ แต่เป็นตระกูลหลี่ผิดสัญญาก่อน พวกเขาจึงลงมือยึดสิทธิ์บริหารจัดการ
รุ่งเช้า ภายในโถงใหญ่ลานหน้าจวนสกุลจ้าว
"ครั้งนี้ตระกูลหลินรวยเละชัด ๆ!"
จ้าวเทียนเลี่ยทราบข่าวแล้ว ไม่อาจห้ามใจให้เผยสีหน้าอิจฉา
"ทั้งไม่ทำลายชื่อเสียงตระกูล ยังยึดสิทธิ์บริหารเหมืองได้อย่างถูกต้องตามครรลอง"