"นี่..."
ได้ยินว่าหลินฮ่าวบังอาจเจรจาผลประโยชน์กับสตรีชุดม่วง ผู้จัดการถงก็อดมีสีหน้าตกตะลึงไม่ได้
ไอ้หนุ่มนี่มันช่างกล้าเกินไปแล้ว!
ไม่รู้จักองค์กรมิ่งเก๋อก็ช่างเถิด แต่ยังจะมาต่อรองอีก หากทำให้อีกฝ่ายโกรธาจริง ๆ ขึ้นมา ตายอย่างไรก็ไม่รู้
คิดได้ดังนั้น ผู้จัดการถงจึงลอบชำเลืองมองสตรีชุดม่วงอย่างระมัดระวัง
เห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่โกรธ เขาก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เกรงว่าตนเองจะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย
"เจ้ามีนิสัยโดดเด่นนัก ข้าไม่ได้เลือกผิดคนจริง ๆ"
สตรีชุดม่วงยิ้มเย็นชา กลับรู้สึกพอใจยิ่งนักกับท่าทีของหลินฮ่าว
ดังคำว่า คนตายเพราะทรัพย์ นกตายเพราะอาหาร
อำนาจ ทรัพย์สิน และสตรี ในสามสิ่งนี้ แทบทุกคนล้วนมีตัณหาข้อใดข้อหนึ่ง
หากไร้ซึ่งตัณหาโดยสิ้นเชิง ก็ยากจะควบคุมเป็นที่สุด
ดังนั้นเมื่อได้ยินว่าหลินฮ่าวมีใจละโมบทรัพย์ ก็สามารถใช้จุดนี้ผูกมัดเขาไว้ได้
เพราะในฐานะกำลังลับของราชวงศ์ สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือทรัพย์สิน
นี่ก็คือศาสตร์แห่งการควบคุมคนที่อ๋องเพลิงมักจะสอนพวกเขาอยู่เสมอ
"เข้าร่วมองค์กรมิ่งเก๋อ ต่อให้ไม่มีภารกิจ ก็ได้รับเบี้ยหวัดเดือนละสิบล้านตำลึง"
สตรีชุดม่วงยื่นนิ้วเรียวออกมาหนึ่งนิ้ว กล่าวเรียบ ๆ
ได้ฟัง หลินฮ่าวก็อดสูดลมหายใจลึกไม่ได้
เงินเดือนสิบล้าน!
นี่มัน... ราวกับลาภลอยที่หล่นลงมาจากฟ้าเสียอย่างนั้น!
"องค์กรมิ่งเก๋อมีกฎระเบียบอะไรบ้าง?"
หลินฮ่าวข่มความตื่นเต้น ถามอย่างใจเย็น
แม้ผลประโยชน์นี้จะยั่วยวนใจ แต่ก็ไม่สามารถขายตนเองโดยไร้เหตุผลได้