กลับถึงเรือน หลินเฟิงเก็บเสื้อผ้าสองสามชิ้นแล้วตรงไปยังโรงอาบน้ำ
โชคดีที่โรงอาบน้ำว่างเปล่าไร้ผู้คน หลินเฟิงเลือกห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่สุดโดยไม่ลังเล
ใต้พื้นโรงอาบน้ำอาจมีบ่อน้ำพุร้อน จึงทำให้น้ำที่นี่ไม่ต้องต้มให้ร้อน ใช้ได้ทันที สะดวกยิ่งนัก
หลินเฟิงตักน้ำหลายถัง แล้วแช่ตัวในน้ำร้อนอย่างสบายใจ
ด้วยกลัวน้ำ แมลงวันกังฟูจึงถูกปล่อยให้บินเล่นนอกห้อง
ส่วนแมงมุมหมาป่าอยู่เฝ้าข้างกาย
ไม่คาดคิดว่าเจ้าตัวเล็กจะบินพล่านไปทั่ว คล้ายได้กลิ่นหอมอะไรบางอย่าง ถึงกับมุดเข้าไปในโรงอาบน้ำข้างๆ
ชั่วขณะนั้น ภาพเรือนร่างหอมกรุ่นหลากหลาย ส่งผ่านจากจอตาของแมลงวันกังฟู เข้าสู่ห้วงสมองของหลินเฟิง
“นี่มัน... โรงอาบน้ำสตรี!”
หลินเฟิงสูดลมหายใจลึกพลัน เข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
ทั่วโรงอาบน้ำสตรีอบอวลด้วยไอหมอก
เหล่าสตรีงามแห่งตระกูลจ้าว ทั้งสาวแรกรุ่นและหญิงวัยสาว ล้วนปรากฏแก่สายตาหมดสิ้น
หลินเฟิงส่ายศีรษะน้อยๆ แม้การมองเห็นร่วมกับสัตว์เลี้ยงจะทำให้อิ่มเอมตา
แต่จิตใจหาได้คิดแอบดูแม้แต่น้อย
“เจ้าแมลงวันน้อย...”
จิตหลินเฟิงขยับคิด เพิ่งจะสั่งให้แมลงวันกังฟูจากไป ก็ปรากฏเงาร่างขาวผ่องเพรียวบางนางหนึ่งในโรงอาบน้ำ
นางคือภรรยาที่มีเพียงนามของเขา—จ้าวหลิงเอ๋อร์! แค่นั้นเอง
เบื้องหลังนาง มีสาวใช้รูปงามสองนางตามมา ในมือถือเสื้อผ้าผลัดและเครื่องอาบน้ำของจ้าวหลิงเอ๋อร์