ราตรีกาลแผ่ปกคลุม
คฤหาสน์จางอันโอ่โถง ช่างแฝงบรรยากาศเคร่งขรึมน่าเกรงขาม
อาจเป็นเพราะเจ้าหน้าที่ศาลปกครองแอบแฝงเข้ามาหลายครั้งก่อนหน้านี้ แม้ภูมิหลังของตระกูลจางจะสู้ตระกูลเถาไม่ได้ก็ตาม แต่ผู้คุมที่ลาดตระเวนในคฤหาสน์กลับเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวเห็น ๆ
ท่ามกลางหมู่ใบไม้อันรกทึบ ดวงตาเล็กคู่หนึ่งจ้องมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น
ยามนี้ จิงเคอซึ่งวิวัฒน์ร่างกลายเป็นสัตว์จักรกลศึก มิใช่กายเนื้ออีกต่อไป หากไม่ใช้พลังทักษะ ก็จะไม่มีคลื่นลมปราณเล็ดลอดออกมาเลยแม้แต่น้อย
ในสภาวะล่องหน แม้แต่สัมผัสญาณวิญญาณก็ยากจะตรวจพบการมีอยู่ของมัน
หลินฮ่าวหลับตาลง ห้วงสมุทรแห่งจิตสำนึกทั้งหมดประหนึ่งหลอมรวมกับจิงเคอเป็นหนึ่งเดียว
ทุกอิริยาบถของจิงเคอล้วนอยู่ในบงการแห่งเจตจำนง
ณ ขณะนี้ เขาคือจิงเคอ!
“พื้นที่อารักขาเข้มงวดที่สุด น่าจะเป็นที่เก็บรักษาทรัพย์สมบัติ”
ระหว่างครุ่นคิด หลินฮ่าวก็ได้ทิศทางการตรวจค้นแล้ว
เขาขยับจิตเล็กน้อย จิงเคอทะยานสู่กลางเวหาทันใด เยี่ยงนักสังหารรัตติกาล จ้องมองลงมาคฤหาสน์จางเบื้องล่าง
ภายใต้ความสามารถการมองเห็นร่วม ในห้วงสมองของหลินฮ่าว พลันปรากฏแผนภูมิจำลองของจวนทั้งหลังขึ้นมา
“ที่นั่นแหละ”
ไม่นาน หลินฮ่าวก็ระบุตำแหน่งหนึ่งได้แม่นยำ
ที่แห่งนั้น คือเขตเหนือของคฤหาสน์จาง
จุดที่น่าสังเกตประการหนึ่ง คือรอบบริเวณนี้มีผู้คุมลาดตระเวน หนาแน่นกว่าบริเวณลานกลางอันเป็นเขตใจกลางของจวนเสียอีก