จวนสกุลเถากว้างใหญ่นัก หนทางสู่ห้องตำราต้องผ่านระเบียงยาวไกล
ระหว่างทาง องครักษ์ตระกูลที่ลาดตระเวนไปมา ต่างคารวะเถาเผิงอย่างนอบน้อม
หลินฮ่าวสัมผัสได้ว่าองครักษ์ตระกูลเหล่านี้ล้วนมีกลิ่นอายแกร่งกล้า ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแดนศักดิ์สิทธิ์!
เมื่อเห็นดังนั้น หลินฮ่าวก็อดลิ้นสั่นในใจมิได้
มิน่าเล่าตระกูลเถาจึงก้าวขึ้นสู่แถวหน้าสุดของตระกูลยุทธ์โบราณชั้นหนึ่ง เพียงองครักษ์ขั้นแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ก็พอให้เห็นรากฐานอันแข็งแกร่งของพวกเขาแล้ว
เช่นนี้เอง ทั้งสองจึงเดินเงียบงันตามกันมา
ไม่นาน หลินฮ่าวก็ตามเถาเผิงมาถึงห้องตำราในเรือนชั้นใน
พื้นที่ภายในกว้างใหญ่โอ่อ่ายิ่งกว่าห้องตำราใดที่หลินฮ่าวเคยพบเห็น
สิ่งที่วางอยู่บนนั้นหาใช่หนังสือไม่ หากเป็นแผ่นหยกโบราณก้อนแล้วก้อนเล่า
วิธีนี้ช่วยให้ค้นหาข้อมูลได้รวดเร็วยิ่ง
เพียงแผ่จิตสัมผัสออกไป ข้อมูลทั้งหมดก็จะหลั่งไหลเข้าสู่สมองในพริบตา
"ไม่ต้องเกร็ง"
เถาเผิงนั่งลงบนตำแหน่งประธานข้างโต๊ะ พลางกวักมือให้หลินฮ่าวนั่งด้วย
หลินฮ่าวมิได้เกรงใจ นั่งลงอย่างสงบ
"ข้าจะไม่พูดมากความ พวกเจ้าสองคนคิดจะแต่งเมื่อใด?"
เถาเผิงทำหน้าจริงจัง มองหลินฮ่าวพลางถาม