"ไม่มี มีแค่ร่างแยก"
หัวหน้าหน่วยคุ้มกันส่ายหน้า
เมื่อเห็นสีหน้าของจางฉี่หยวนที่มืดมนขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็รีบกล่าวว่า "แต่ค่ายกลกักขังของจวนได้เปิดใช้งานแล้ว หากคนผู้นั้นยังซ่อนตัวอยู่ในจวน ต่อให้มีปีกก็หนีไม่รอด!"
เมื่อได้ยินผลลัพธ์นี้ จางฉี่หยวนก็ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
หึ่ง——!
ทันใดนั้น พลังญาณอันแข็งแกร่งก็แผ่กระจายออกจากตัวเขา
ราวกับคลื่นแสงไร้รูปร่าง แผ่ขยายไปทั่วจวนตระกูลจางอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าสิ่งที่คลานอยู่บนพื้น หรือบินอยู่บนต้นไม้ สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่มีลักษณะของชีวิต ล้วนไม่อาจรอดพ้นจากการรับรู้ของพลังญาณ
แม้แต่ทะเลสาบ ก็ไม่เว้น
หารู้ไม่ว่า ที่ซ่อนตัวของหลินฮ่าวในตอนนี้ ไม่ใช่บนพื้น หรือบนต้นไม้ แต่กลับอยู่ใต้พื้นดิน
เขาย่อตัวเป็นมนุษย์มด แล้วมุดเข้าไปในรูมดใต้ต้นไม้ ลึกเข้าไปในดิน
เพราะหากไม่มีโพรงดินแล้ว ใครก็ไม่อาจจินตนาการได้ว่า จะมีคนซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นดินลึกเช่นนี้
จางฉี่หยวนเองก็ประมาทไปในจุดนี้ จึงทำให้หลินฮ่าวหลบพ้นจากการตรวจสอบของพลังญาณ
ส่วนจิงเคอ ร่างจักรกลอสูรของมัน ในสถานะล่องหน ตราบใดที่ไม่ขยับ พลังญาณก็ไม่สามารถตรวจพบการมีอยู่ของมันได้เลย
"หืม?"
หลังจากสำรวจตรวจตราไปทั่ว จางฉี่หยวนก็ไม่พบสิ่งใดน่าสงสัย รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาในทันที
เพราะภายในจวนมีสมาชิกตระกูลจาง รวมถึงองครักษ์และบ่าวรับใช้ อย่างน้อยก็กว่าพันคน
ในฐานะท่านเจ้าบ้านผู้สูงศักดิ์ เขาย่อมไม่รู้จักทุกคน
หากอาศัยเพียงพลังญาณสำรวจแล้วคิดจะแยกแยะ ก็ไม่อาจทำได้