ดื้อเข้าไป คราวนี้ฉันไม่ง้อแล้ว

คุณหนูขี้อ้อน × หนุ่มเถื่อน

ตัวแทน × ตามง้อจนแทบมอดไหม้ × สุขนิยม

-

ตอนอายุสิบแปด จ้าวไห่ถังกลายเป็นถุงเลือดให้คุณหนูตระกูลฉิน

ใคร ๆ ต่างพูดว่าพี่ชายของคุณหนูฉินเป็นคนโหดเหี้ยม เขาพาน้องสาวขี้โรคฝ่าฟันออกมาจากสลัมได้เพียงลำพัง

จากคนในวงการใต้ดินสารพัดรูปแบบ กลายเป็นเศรษฐีหน้าใหม่แห่งตงโจว

ใครก็ตามที่ไปล่วงเกินเขา จะถูกจัดการจนแทบเอาชีวิตไม่รอด

จ้าวไห่ถังไม่สนข่าวลือพวกนั้น เธอหลงใหลใบหน้าของฉินเก๋อจนโงหัวไม่ขึ้น แม้เลิกกันแล้วก็ยังคอยตามตื๊อเขา

ต่อมา กลางทะเลกว้าง ศัตรูของฉินเก๋อบีบให้เขาเลือก “จะเอานกน้อยที่คุณเลี้ยงไว้ หรือจะเอาน้องสาวแท้ ๆ ของคุณ”

ฉินเก๋อไม่แยแสแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอ “ปล่อยน้องสาวฉันไป”

จ้าวไห่ถังคิดว่าข่าวลือคงไม่ผิด ผู้ชายเฮงซวยคนนี้ต่อให้เอาใจแค่ไหนก็ไม่อ่อนลง เธอไม่เล่นด้วยแล้ว พอแล้ว เข้าใจไหม

-

หลังจ้าวไห่ถังกระโดดลงทะเลและหายสาบสูญ ตงโจวก็พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ขั้วอำนาจเก่าแก่ล่มสลาย เจ้าของคนใหม่แซ่ฉิน

ชายผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งอำนาจในเวลานั้น ทั้งหล่อเหลาและเย็นชาโหดเหี้ยม บนนิ้วนางมีแหวนวงหนึ่ง แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงหรือถามไถ่ หากถามขึ้นมาเมื่อไร เขาก็แทบคลุ้มคลั่ง

วันแล้ววันเล่า คนที่ฉินเก๋อส่งออกไปตามหาเธอล้วนกลับมามือเปล่า

ฉินเก๋อปวดร้าวจนแทบขาดใจ กอดแมวเปอร์เซียที่เธอทิ้งไว้แล้วพึมพำว่า “เด็กดี ฉันก็จะเป็นเด็กดีเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเธอจะรำคาญเอา”

จากนั้นเขาก็เอ่ยเสียงแหบพร่ากับอากาศธาตุว่า “ฉันผิดไปแล้ว”

ความมั่งคั่งและอำนาจไม่อาจแลกคืนคนตาย

จนกระทั่งวันนั้น ฉินเก๋อเห็นจ้าวไห่ถังลงจากเครื่องบินส่วนตัว เจ้าหญิงตัวน้อยทำเสียงออดอ้อน พลางแสดงความรังเกียจเขาอย่างไม่ปิดบัง “เศรษฐีใหม่”

ทุกคนต่างตื่นตระหนก กลัวว่าจะทำให้เขาโกรธ

ดวงตาของฉินเก๋อแดงก่ำ เขาฝืนกลั้นอารมณ์จนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ “ถังถังพูดถูก—”

“ยังต้องการตัวแทนอยู่ไหม ฉันจะขนเงินไปแต่งเข้าบ้านเธอเอง”

วันนั้นเขาหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ส่วนวันนี้เขาคุกเข่าได้อย่างชำนาญ