"ผู้คุม?"
น้ำหนักที่เท้าของลู่เหยี่ยนกดลงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย บดหัวกะโหลกของปิศาจหญิงหนังทาตัวให้ส่งเสียง "ครืดคราด" ราวกับรับน้ำหนักไม่ไหว ดวงตาสีดำสนิทลุ่มลึกของเขาหรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองก้อนเนื้อเน่าที่อยู่ใต้เท้าอย่างเย็นชา: "พูดให้ชัดกว่านี้"
"ก็...ก็ตามตัวอักษรเลยนะ!"
ปิศาจหญิงหนังทาตัวสัมผัสได้ถึงแสงสายฟ้าร้อนผ่าวเหนือลูกตาของตน ตกใจจนตัวสั่นไปทั้งร่าง กรีดร้องออกมาอย่างปั่นป่วนไม่เป็นภาษา: "รถไฟนรกคันนี้ ไม่ได้เอาไว้รับวิญญาณคนตายไปเกิดใหม่เลยสักนิด! มันคือรถเสบียงเคลื่อนที่เฉพาะสำหรับ 'พนักงานขับรถแห่งนรก' ในตู้โดยสารหมายเลข 0 ต่างหาก!"
"พวกปีศาจในตู้โดยสารที่ซื้อตั๋วแล้วนั่งอยู่กับที่อย่างว่านอนสอนง่ายน่ะ ล้วนเป็น[เครื่องสังเวย]ที่ถูกตีตราไว้แล้วทั้งนั้น! เป็นอาหารเลือดสดที่ส่งให้หัวหน้าขบวนรถขบเคี้ยวแก้เลี่ยน!"
ปีศาจหญิงหายใจหอบหนักๆ สายตาเผยให้เห็นความหวาดกลัวอย่างสุดขีดต่อ "หัวหน้าขบวนรถ" ผู้นั้น: "หัวหน้าขบวนรถโลภมากและโหดร้ายสุดขีด! เขาต้องการให้พวกมนุษย์ที่ถูกเลือกอย่างพวกคุณ เปลี่ยนเครื่องแบบพนักงานเสิร์ฟ มาคอยเฝ้าอยู่ในตู้โดยสารไม่กี่ตู้นี้แทนเขา!"
"ถ้าพวกคุณกลัวแล้วเปิดประตูปล่อยเครื่องสังเวยหนีไป หรือระหว่างทางไม่ยอมให้พวกมันกินข้าว จนเครื่องสังเวยอดตาย เนื้อเสียคุณภาพ... พอถึงสถานีปลายทาง หัวหน้าขบวนรถกินไม่อิ่ม เขาจะจับพวกคุณที่เป็น 'ผู้คุม' ไร้ประโยชน์พวกนี้กินแทนเพื่อประทังความหิว!"
ความจริงกระจ่าง!
คำสารภาพอย่างบ้าคลั่งของปีศาจหญิงนี้ ดั่งระเบิดนิวเคลียร์ลูกใหญ่ ระเบิดสะเทือนผ่านสัญญาณถ่ายทอดสด เข้าไปในสมองของผู้คนหลายพันล้านคนทั่วโลก!
ในห้องประชุมระดับสูงสุดของสำนักงานรับมือเหตุการณ์ฉุกเฉินเมืองหลวงเสินโจว เฉินมั่วเฟิง ที่ปรึกษาพิเศษซึ่งก้มหน้าก้มตาบันทึกข้อมูลอยู่เดิม จู่ๆ ก็ผลักเก้าอี้จนกระเด็น ตื่นเต้นจนกระโดดตัวลอยทั้งคน!
"สุดยอด! สุดยอดไปเลย!"