"แกร่ก——!!!"
เสียงเบรกโลหะอันแหลมคม ดังก้องกังวานไปทั่วหมอกหนามืดมิดของทุ่งร้างไร้สิ้นสุด
พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแทบจะทำให้เครื่องในเคลื่อนตำแหน่ง รถไฟด่วนพิเศษหวงเฉวียนที่กำลังวิ่งฝ่าสายลมอยู่บนรางเหล็ก ก็จอดสนิทลงอย่างไม่มีความปุ่บปั้มใด ๆ
"เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!"
ไฟสลัว ๆ ที่เพิ่งจะกลับมาติดได้ไม่นานภายในตู้โดยสาร ก็ระเบิดแตกเป็นเสี่ยง ๆ ติดต่อกันจนมืดสนิท
ทั่วทั้งขบวนรถไฟตกอยู่ในความเงียบสงัดและความมืดมิดที่แม้แต่เงามือยังมองไม่เห็นในทันที
[กฎข้อ 5: หากขบวนรถไฟจอดกลางทางระหว่างการเดินทาง ไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไรจากภายนอก ห้ามเปิดประตูรถลงไปตรวจสอบโดยเด็ดขาด มิเช่นนั้นแล้วผลที่ตามมาคือความรับผิดชอบของคุณเอง!]
"แกร่ก ๆ ... แกร่ก ๆ ..."
"กระทื่บ! ฉีก——!"
เสียงข่วนและเสียงกัดแทะที่หนาแน่นยิ่งนัก ดังก้องอย่างไม่มีความปุ่บปั้มจากใต้ท้องรถและจากแผ่นเหล็กด้านนอกของตู้โดยสารอย่างบ้าคลั่ง!
เสียงนั้น ราวกับมีหนูยักษ์นับหมื่นนับแสนตัวที่มีฟันเหล็กกล้า กำลังกัดแทะโครงสร้างโลหะของขบวนรถไฟนี้อย่างคลุ้มคลั่ง!
ภายในด่านจำลองคู่ขนานของประเทศอื่น ๆ
ผู้ถูกเลือกของประเทศจิงโจ้ จอนส์ ชายจรจัด กำลังหมอบอยู่บนพื้นทางเดินในตู้โดยสาร ตัวสั่นเทาเหมือนตะแกรงที่รั่วลม
"ให้ตายเถอะ! เสียงอะไรกันแน่เนี่ย?"
จอนส์ใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่บนท้องถนนตลอดปี เขามีสัญชาตญาณดุร้ายแบบสัตว์ป่าต่ออันตราย เขาไม่ได้หดตัวนั่งรอความตายอยู่บนที่นั่งเหมือนผู้ถูกเลือกคนอื่น ๆ แต่กลับกัดฟัน หยิบเหรียญหนึ่งเหรียญที่พกติดตัวออกมา แล้วง้างแผ่นไม้ที่หลุดหลวมอยู่บนพื้นตู้โดยสารขึ้นตามทิศทางที่เสียงหนาแน่นที่สุด
สายลมหนาวเหน็บที่ปนเปื้อนกลิ่นศพเน่าอย่างรุนแรง พวยพุ่งขึ้นมาตามซอกไม้ในทันที
จอนส์กัดฟันอดกลั้นความกลัวไว้ ประคองดวงตาไว้ที่ซอกไม้ แล้วส่องมองดูใต้ท้องรถด้วยแสงสลัวราง ๆ
เพียงแค่มองครั้งเดียว หัวใจของจอนส์ก็แทบจะหยุดเต้น!