"อือ——!"
พร้อมกับเสียงหวูดรถไฟอันอึกทึก รถไฟนรกก็เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างราบรื่นท่ามกลางหมอกหนา
ด้านนอกรถ ฝูงแมงมุมปีศาจหน้าคนหลายสิบตัวกำลังก้าวเท้าอย่างเป็นระเบียบ ใช้ไหล่ดันท้ายรถ น้ำตาแห่งความอัปยศไหลอาบแก้ม พลางส่งเสียง "เฮ้ยโฮ้ย เฮ้ยโฮ้ย" ทำหน้าที่เป็นแรงขับเคลื่อนเทียมของรถไฟ
ส่วนในตู้โดยสารหมายเลข 4 ลู่เหยี่ยนนั่งเอนหลังอย่างสบายบนเก้าอี้ในห้องพักพนักงานต้อนรับ มองดู "กรรมกร" นอกหน้าต่างด้วยความพอใจ
"ช้านิดหน่อย แต่ก็มั่นคงดี ไม่มีสะเทือนเลยสักนิด" ลู่เหยี่ยนยกแก้วน้ำเคลือบฟันบนโต๊ะ จิบน้ำแร่ที่ยึดมาจากรถเข็นของเด็กชายปริศนาเมื่อครู่
ตู้โดยสารหมายเลข 4 ถูกเขาปราบจนยอมจำนนเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เงียบจนเข็มกลัดตกพื้นยังได้ยิน ผู้โดยสารปริศนาเหล่านั้นนั่งตัวตรงกันเป็นระเบียบ ว่านอนสอนง่ายกว่านักเรียนประถมที่กำลังสอบปลายภาคเสียอีก
แต่ลู่เหยี่ยนรู้ดีว่า การนั่งรออยู่เฉย ๆ แบบนี้ไม่มีทางผ่านด่านไปได้
รถไฟขบวนนี้เต็มไปด้วยความปริศนา หากต้องการจบกะดึกที่น่าเบื่อนี้อย่างสิ้นเชิง ต้องหาจุดศูนย์กลางของขบวนรถให้เจอ แล้วลากตัว "บิ๊กบอส" ที่ออกคำสั่งออกมาให้ได้
ในขณะที่ลู่เหยี่ยนกำลังจะลุกขึ้น คู่มือความปลอดภัยพนักงานต้อนรับบนโต๊ะเหล็กก็ส่องแสงสีแดงเข้มวาบขึ้นมา
[กฎข้อ 6: ขณะตรวจตู้โดยสารอื่น ต้องรักษาความเงียบอย่างเด็ดขาด ตู้โดยสารหมายเลข 3 เป็นเขตที่นอนนุ่ม เตือนว่าอย่ารบกวนผู้โดยสารที่หลับใหลอยู่เด็ดขาด มิฉะนั้น ผลที่ตามมาจะเป็นความรับผิดชอบของคุณเอง!]
ลู่เหยี่ยนเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อมองดูกฎข้อใหม่ที่ปรากฏขึ้น
ในเวลาเดียวกัน ห้องถ่ายทอดสดของผู้ถูกเลือกคนอื่น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ทั่วโลก ก็เกิดกฎข้อนี้ขึ้นพร้อมกัน
ในด่านของประเทศซากุระ
คุโจวริวอิจิ นักสืบชื่อดัง ยืนอยู่หน้าประตูเชื่อมระหว่างตู้โดยสารหมายเลข 4 และหมายเลข 3 เขาสูดหายใจลึก ๆ กำอุปกรณ์ป้องกันที่เพิ่งเก็บมาได้ไว้แน่นในมือ
"เขตที่นอนนุ่ม... ผู้โดยสารที่หลับใหล..."