เสียงนั้นดังขึ้นราวกับศพที่ลอยอยู่ในทะเลลึกเป็นเวลาหลายเดือน อวบอิ่มไปด้วยน้ำทะเล กำลังลากร่างที่บวมเป่งของมัน ก้าวขึ้นบันไดเหล็กขึ้นสนิมทีละขั้น
ในสมุดบันทึกผู้ดูแลประภาคาร กฎข้อที่สามที่เขียนด้วยหมึกสีแดงเข้มราวกับกำลังซึมเลือดออกมา:
[กฎข้อ 3: หากได้ยินเสียงน้ำหยดและเสียงขูดผนังจากบันไดวน ให้ล็อกประตูห้องควบคุมทันที ห้ามออกไปสำรวจเด็ดขาด!]
ขณะนี้ ทั่วทุกโลกคู่ขนาน ผู้ถูกเลือกที่รอดชีวิตทั้งหมดได้ยินเสียงราวกับยมทูตกำลังเรียกวิญญาณ
โลกปริศนาของประเทศซากุระ
ชิบะ โอซามุ ซึ่งเมื่อครู่ยังกำลังใช้เครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์แล่ปลาอย่างแม่นยำ อวดตนเป็น "เจ้าแห่งการผ่าปลา" ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันใด เขาพุ่งตัวไปที่ประตูเหล็กกันกระสุนอันหนาหนักของห้องควบคุม เสียง "คลิก" ดังก้อง ขณะที่ดึงสลักโลหะหนาเท่าแขนทั้งสามตัวลงจนแน่น!
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ เขาคลานไปซ่อนตัวในช่องแคบใต้แผงควบคุม เอามือทั้งสองข้างอุดหู
"ไม่ได้ยิน...ห้ามได้ยินเด็ดขาด!"
แต่เขาประเมินความน่ากลัวของโลกปริศนาระดับมลพิษสามดาวต่ำเกินไป เสียง "แกรกๆ" ที่ขูดผนัง พาความแค้นจากใต้ทะเลลึกทะลุประตูเหล็กเข้ามา ดั่งเข็มเหล็กเย็นเฉียบแทงทะลุเข้าสู่สมองส่วนลึก!
"อ๊าา—!"
ชิบะ โอซามุครางออกมาอย่างเจ็บปวด สายตาพร่ามัว ท้องไส้ปั่นป่วน และที่ผิวหนังหลังมือ ก็เริ่มมีลายเกล็ดปลาสีเทาอมเขียวอันน่าขยะแขยงปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง!
หากเสียงนี้ดังอีกสักสองสามครั้ง ผู้ถูกเลือกต่อให้ไม่ถูกกิน ก็คงถูกทำให้คลุ้มคลั่งและกลายพันธุ์อย่างแน่นอน! แต่ภายใต้การ "ป้องกันแบบเต่าหดหัว" ชิบะ โอซามุก็ยังรักษาชีวิตไว้ได้
มิลเลอร์แห่งประเทศอินทรีขาว และเหล่ายอดฝีมือจากประเทศอื่น ๆ ต่างก็ฝืนทนต่อความทรมานสุดขีดนี้เช่นกัน
ในเวลานี้ ชาวเน็ตต่างชาติที่มองผ่านมุมมองพระเจ้า เห็นสัตว์ประหลาดที่กำลังปีนบันไดขึ้นมาอย่างชัดเจน