ตัวเธอเองก็ไม่ใช่คนถนัดการวางแผนร้ายหรือเล่ห์เหลี่ยมอยู่แล้ว ไม่เคยคิดเลยว่าแผนที่ตัวเองคิดขึ้นมาชั่ววูบเพื่อใส่ร้ายซูจินเล่อนั้นจะเต็มไปด้วยช่องโหว่
ยิ่งคิดไม่ถึงว่าซูจินเล่อจะไม่เพียงไม่แสดงอาการร้อนรน แต่ยังถามกลับอย่างมั่นใจว่ามันผิดตรงไหน?
เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าผิดตรงไหน!
หานชิงเมิ่งได้แต่กัดฟันชี้ไปที่ขนาดตัวเลขหนึ่ง: "ตรงนี้ไม่ถูกต้อง ขนาดของฉันฉันรู้ดีแก่ใจ!"
ซูจินเล่อหยิบสายวัดออกมาโดยตรง: "ไม่อย่างนั้นวัดใหม่อีกครั้งดีไหม?"
สีหน้าหานชิงเมิ่งแข็งทื่อ ครู่ต่อมาเธอสะบัดสายวัดทิ้ง: "ไม่ต้องแล้ว ในเมื่อคุณบอกว่าไม่ผิด งั้นฉันก็เชื่อผู้จัดการซูสักครั้ง หวังว่าชุดเต้นรำตอนนั้นจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ฉันเป็นนักเต้นนำนะ!"
ซูจินเล่องุ้มขนตาลง มองเธอด้วยรอยยิ้ม: "เว้นแต่นักเต้นนำหานจะผอมลงกะทันหัน ไม่งั้นต้องพอดีแน่นอน"
จ้าวเสวี่ยฟางตอนนี้ก็ดูออกแล้วว่าหานชิงเมิ่งจงใจหาเรื่อง นางรู้สึกขุ่นเคืองในใจ แต่ต่อหน้าคนมากมาย ก็ยังไว้หน้าหลานสาวห่าง ๆ คนนี้ ช่วยคลี่คลายสถานการณ์: "ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด งั้นก็ให้ทำชุดเต้นรำตามขนาดนี้แล้วกัน ทางโรงงานตัดชุดให้จินเล่อช่วยดูแลให้มากขึ้นหน่อย เผื่อมีเวลาเหลือจะได้ปรับแก้ทีหลัง"
แม้จะวัดขนาดแล้ว แต่ภายหลังก็ยากจะหลีกเลี่ยงปัญหาตรงไหนสักแห่ง การแสดงครั้งนี้ต้องมั่นใจว่าไม่พลาดแม้แต่น้อย
ซูจินเล่อมองหานชิงเมิ่งแวบหนึ่ง แล้วตอบรับ: "ค่ะ หัวหน้าจ้าว"
ตอนกลางวันไปกินข้าวที่โรงอาหาร พี่ซินดึงซูจินเล่อไว้แล้วกระซิบเบา ๆ: "จินเล่อ เธอต้องระวังหานชิงเมิ่งไว้นะ ฉันดูแล้วหล่อนมุ่งเป้ามาที่เธอแน่ ๆ"