อย่าว่าแต่หัวหน้าหูเลย ขนาดซูเวยหัวเองก็ยังเพิ่งรู้ตอนเห็นลูกสาวทำ ว่ากุญแจต้องมีของห้อยด้วย!
กระโปรงที่ซูจินเล่อตัดนั้น สาวๆ พากันมารับไปทีละคนสองคน แม้จะร้อนเงินอยากหาเงิน แต่เธอก็ใจดีแถมของให้อีกมากมาย พวงกุญแจ ที่คาดผม กระเป๋าผ้าใบเล็ก สามชิ้นครบเซ็ตทุกคน
สาวร่างเล็กที่สุดสวมชุดสูทสีขาวนวลแล้วไม่อยากถอดออกเลย เธอส่องกระจกที่ตู้ไปมา "สวยจัง ฉันว่าถ้าปล่อยผมลงด้วย คงสวยไม่แพ้เฟิงเฉิงเฉิงในเรื่องเซี่ยงไฮ้บีชแน่ๆ! จำได้ว่าเฟิงเฉิงเฉิงมีชุดสีขาวนวลอยู่ชุดนึง…"
ซูจินเล่อนั่งยองๆ ช่วยพับขากางเกงขึ้น พลางอธิบายด้วยรอยยิ้ม "ตรงนี้ฉันใช้กระดุมใสเล็กๆ สองเม็ด ถ้าปกติไม่ได้ใส่รองเท้าส้นสูงจะติดกระดุมไว้ก็ได้ จะได้เป็นกางเกงเก้าส่วน โชว์ข้อเท้าใส่รองเท้าแตะใสก็สวยค่ะ"
เด็กสาวดีใจจนเนื้อเต้น "ใส่แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ! เธอนี่ฉลาดเหลือเกิน คิดได้ยังไงเนี่ย? เธอเป็นอัจฉริยะด้านตัดเสื้อเลยหรือเปล่า?"
ซูจินเล่อชมจนเขิน "เธอ เธอชอบก็พอแล้ว"
สาวที่มาด้วยกันเป็นคนไม่สูงนัก รูปร่างจ้ำม่ำ เห็นแล้วก็เริ่มใจสั่น "ชุดนี้ดีนะ ใส่ได้สองแบบเท่ากับมีเสื้อผ้าสองชุดเลยนี่? คุ้มสุดๆ ทำไมไม่ตัดแบบนี้ให้ฉันบ้าง?"
ชุดที่ออกแบบให้เธอเป็นกระโปรงชิ้นเดียว แม้จะสวยไม่แพ้กัน แต่พอเทียบกับชุดสูทแล้วก็รู้สึกเหมือนเสียเปรียบยังไงชอบกล