ซูจินเล่อพยักหน้า รู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย "คุณพี่ซ่ง คุณว่าสวยไหมคะ"
ใบหน้าของหญิงสาวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ชุดลายตารางสีน้ำเงินขาวขับคอระหงให้ดูเรียวงามสะอาดตา ดวงตาเป็นประกายดั่งดวงดาวระยิบระยับ ซ่งฉือซวี้จ้องมองเธอนิ่ง "สวย สวยมาก"
ซูจินเล่อไม่รู้สึกตัว มองกลับไปที่เวที "หวังว่าโรงงานเหล็กกล้าจะได้ที่หนึ่งนะคะ!"
ซ่งฉือซวี้ตอบรับ "ได้แน่"
เหล่าสาวจากโรงงานเหล็กกล้าหลังเวทีตื่นเต้นสุดขีด รอยยิ้มบนใบหน้าพวกเธอช่างต่างกับสมาชิกทีมโรงงานพิมพ์ย้อมอย่างสิ้นเชิง ทั้งสองกลุ่มร้องเพลงมาร์ชทหารเรือเหมือนกัน แต่ความสามารถในการแสดงออกต่างกันราวฟ้ากับดิน ทั้งที่จริงแล้วฝีมือพวกเธอไม่ต่างกันเลย!
เพียงเพราะเห็นแก่ของถูกเลือกชุดการแสดงผิด ก็ต้องรับผลเช่นนี้ ไม่มีใครยอมหรอก!
ตอนนี้อยู่ใกล้กันแล้ว จ้าวลี่ถึงได้รู้ว่าชุดการแสดงของโรงงานเหล็กกล้าไม่ใช่แค่สวย แต่มันคือชุดในฝันของเธอเลยทีเดียว ตอนแรกเธอเฝ้าแต่คิดอยากได้สไตล์แบบนี้ แต่น่าเสียดายที่หลิวหงเหมยทำไม่ได้ เธอเลยเลือกได้แค่สีฟ้าที่ใกล้เคียง
แต่สีฟ้าเหมือนกัน ผ้าของอีกฝ่ายใช้ผ้าทอลายทแยง ต่างจากผ้าชุดของตัวเองโดยสิ้นเชิง ไม่ต้องเอามือจับ แค่มองด้วยตาก็เห็นความแตกต่างของเนื้อผ้า
มีสาวคนหนึ่งที่รู้จักกับคนในทีมนักร้องประสานเสียงโรงงานเหล็กกล้า ถามด้วยความอิจฉา "ชุดพวกเธอยืมมาจากคณะนาฏศิลป์ใช่ไหม สวยจริงๆ เลยนะ?"