“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่ไงพวกเขา!”
“สองน้องชาย หยุดก่อน!”
ฟ่งจั๋วและชางอู๋หยาออกจากชิงหยุนเก๋อได้ไม่นาน ก็เจอฉู่หยุนเฟยกับซูหร่วนหร่วนที่รออยู่ระหว่างทางกลับสำนัก
ส่วนหลิงซวงหัวและเย่อู๋เหินเห็นว่าน้องชายทั้งสองออกจากอาคารอย่างปลอดภัย มีปรมาจารย์ขั้นหลอมวิญญาณคอยคุ้มครอง
พอดีกับที่อวิ๋นเซียวจื่อมีธุระต้องเรียกตัว ก็เลยกลับสำนักไปก่อน
แต่ฟ่งจั๋วไม่ได้กลัวคนที่มาขวางทางสองคนนี้
ยังไงสำนักก็อยู่แค่เอื้อม ข้างกายยังมีเสวียนเว่ยจื่อคอยคุ้มครอง คิดว่าซูหร่วนหร่วนทั้งสองคนคงไม่กล้าทำอะไร
ส่วนฉู่หยุนเฟย?
ฟ่งจั๋วเคยเห็นเขามาแล้วในชาติก่อน เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของสำนัก ใครบ้างไม่รู้จัก?
เพียงแต่ในชาตินี้ หลังจากฟ่งจั๋วเข้ารับศิษย์ นอกจากจะอยู่กับคนบนยอดเขาเสี่ยวเหยาแล้ว เวลาที่เหลือก็เก็บตัวฝึกฝนทั้งนั้น
ไม่ควรจะรู้จักฉู่หยุนเฟย
ขืนจะฝืนฝ่าการขวางของฉู่หยุนเฟยไป เสวียนเว่ยจื่อก็ไม่เหมาะที่จะลงมือก่อนแล้วไปทำให้ยอดเขาหลิงเซียวไม่พอใจ ฟ่งจั๋วเลยจำเป็นต้องหยุด
“น้องสาวซู พี่ท่านนี้คือ?”
สายตาฟ่งจั๋วมองทั้งสองคนอย่างสงบ “ไม่ทราบว่าทั้งสองขัดขวางพวกเราไว้มีธุระอะไร?”
แววตาของฉู่หยุนเฟยปรากฏความไม่พอใจขึ้นเล็กน้อย——แกล้งทำเป็นไม่รู้จักข้า?
ซูหร่วนหร่วนรีบยกเสียงขึ้นทันที: “พี่ฟ่ง นี่คือฉู่หยุนเฟยแห่งยอดเขาหลิงเซียว ท่านฉู่ ศิษย์พี่ใหญ่!”
ในหางคิ้วและหางตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง กลัวว่าฟ่งจั๋วจะไม่รู้ว่านางเปลี่ยนไปพึ่งภูเขาที่ใหญ่กว่า
ฉู่หยุนเฟยที่อยู่ข้างนางขยับพับจับอย่างเข้าชุด พยักหน้าเล็กน้อย
ฉู่หยุนเฟย เป็นผู้มีพลังฝึกฝนสูงสุดในรุ่นเดียวกันของสำนักเทพไท่อี อายุสิบสี่ก็สร้างฐาน อายุสิบแปดก็เข้าใจเจตนากระบี่ อายุยี่สิบก็ก่อแก่นทอง เป็นอัจฉริยะ
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะได้สืบทอดยอดเขาหลิงเซียว สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักเทพไท่อี
ในหนังสือ ฉู่หยุนเฟยยังเป็นหนึ่งในสามีตามกฎหมายทั้งหกของซูหร่วนหร่วนอีกด้วย
ตอนนี้มาช่วยซูหร่วนหร่วนดักพวกเขา ฟ่งจั๋วไม่แปลกใจเลย
“ศิษย์พี่ใหญ่”