ซูเจ่าและซูหว่านสองพี่น้องเพิ่งเดินมาใกล้ ก็ได้ยินหลินอินซีพูดว่าจะฆ่าคน
ซูเจ่ารีบโบกมือทันที กล่าวว่า "อัยหยา! ไม่ได้นะ เขาเป็นเพื่อนของเรา ถึงจะถูกมลทิน แต่ตราบใดที่เขายังไม่กลายพันธุ์อย่างสมบูรณ์ เราก็ต้องหาทางช่วยเขา"
ซูหว่านเสียงแหลมเหมือนประทัด "พี่ คนเจ็บแบบนี้มันตัวถ่วง ตั้งแต่ตกทะเลสาบตอนแรก พี่ก็ไม่ควรลากเขาขึ้นมา! น่ารำคาญชะมัด นอนเปลืองเสบียงเราอยู่นั่น สู้ขายให้พ่อค้าเงาไปเลยดีกว่า..."
หลินอินซีฉวยจังหวะถามขึ้นทันที "พ่อค้าเงาอยู่ที่ไหน พวกเต็นท์กับอาหารนี่ซื้อมาจากเขาหรือเปล่า"
ซูหว่านตอบห้วนๆ "อ้างสิทธิ์อะไรให้ข้อมูลฟรี ข้อมูลหนึ่งเรื่อง 500 เหรียญกระต่าย"
"น้องสาว อย่าดุสิ" ซูเจ่าตบมือซูหว่าน ยิ้มแล้วอธิบายให้หลินอินซีฟัง "ภารกิจนี้มีพ่อค้าเร่ร่อน เป็นสิ่งมีชีวิตตนที่เป็นกลาง ถ้าโชคดีเจอ ก็ซื้อของใช้จากเขาได้
พวกเราโชคดี เพิ่งเข้าภารกิจมาไม่นานก็เจอ เต็นท์พวกนี้ซื้อมาจากพ่อค้าเงาจริงๆ ส่วนตอนนี้พ่อค้าเงาไปไหนแล้ว พวกเราก็ไม่รู้"
ซูหว่านทำหน้าบูดบึ้ง ซูเจ่าไม่ฟังเธอเลยสักนิด
หลินอินซีไม่สนใจว่าอาเฉียงกับพวกจะคุยอะไรกัน
คนในแคมป์ยกเต็นท์หลังเล็กที่สุดให้พวกเขาสามคนในคืนนั้น