ในโทรศัพท์มีเสียงสัญญาณรบกวน ผ่านไปครู่ใหญ่ มีคนรับสาย ในนั้นมีเสียงหายใจหอบหนักดังออกมา
"ฮัลโหล คุณยายจ้าวหรือเปล่าคะ" หลินอินซีลดเสียงต่ำลง น้ำเสียงอ่อนโยน "ฉันเป็นคนรับใช้ที่เพิ่งมาอยู่ตึก 2 ห้อง 401 ค่ะ อยากคุยกับคุณยายเรื่องเสี่ยวเหมยหน่อย"
เสียงหายใจหอบในปลายสายหยุดลงทันที
จากนั้น เสียงหญิงชราที่อ่อนล้าดังออกมา เธออ่อนแรงมากแล้ว "คนรับใช้เหรอ แค่ก ๆ ๆ... หนูรู้เบอร์ยายได้ยังไง"
หลินอินซีพูดอธิบายที่มาที่ไปสั้น ๆ
"เฮ้อ... ตายเพิ่มอีกคน... หนูให้น้ำเกลือเสี่ยวเหมยหรือยัง หยุดให้เถอะ ปล่อยให้มันตายไปตามธรรมชาติ อย่างน้อยหนูก็จะได้ตายแบบศพครบ"
น้ำเสียงยายแก่ฟังดูไร้เรี่ยวแรง
หลินอินซีนึกถึงเงื่อนไขการออกจากภารกิจ ที่ต้องให้คนในครอบครัวเสี่ยวเหมยกลับมา
ยายเป็นญาติสายตรง น่าจะนับเป็นครอบครัวได้
ดังนั้น เธอจึงพูดว่า "ยายจ้าว สิ่งที่ยายพูดฉันจะลองคิดดูนะคะ แต่ยายเป็นยายของเสี่ยวเหมย ในเมื่อย้ายมาอยู่ข้างล่างแล้ว ทำไมไม่ขึ้นมาเยี่ยมเสี่ยวเหมยบ้างล่ะคะ บางทีเสี่ยวเหมยก็อาจจะคิดถึงยายเหมือนกัน"
"ยายแก่แล้ว... ขึ้นบันไดไม่ไหว... แค่ก ๆ ๆ..."
หลินอินซีนึกถึงฝ่ายจัดการทรัพย์สินที่ทำได้ทุกอย่างในทันที
"ไม่เป็นไรค่ะยาย ฉันให้ฝ่ายจัดการทรัพย์สินช่วยพายายขึ้นมาก็ได้"
"แค่ก ๆ ๆ... แค่ก ๆ ๆ..." จ้าวกุ้ยฮวาไออย่างรุนแรงหลายครั้ง ฟังแล้วรู้สึกราวกับว่าจะสิ้นใจไปทุกเมื่อ