ฉู่เยี่ยนหรันละเมิดกฎผู้เข้าชม จิตใจสั่นสะเทือน ภาพตรงหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป
เหมือนเธอสัมผัสได้ว่าคนรักที่จากไปหวนคืนมา
เธอเห็นเฉินเฟยยิ้มให้เธอใต้แสงอาทิตย์
ฉู่เยี่ยนหรันยกมือข้างหนึ่งขึ้นด้วยความสับสน อยากลูบใบหน้าคนรัก "เฟยเฟย... ฉันเหมือนฝันร้ายที่ยาวนานมาก..."
"ฉึก..."
เสียงเนื้อฉีกชวนเสียวฟันของหลินอินซีดังขึ้น
ปากของเงือกกัดเข้าที่หัวไหล่ของฉู่เยี่ยนหรันอย่างแรง มือที่ดูเหมือนจะโอบกอดเธอกลับทะลุสีข้าง
"อ้าก..." ฉู่เยี่ยนหรันบาดเจ็บที่ปอด กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ร่างกายกระตุกอย่างรุนแรง
"ฉู่เยี่ยนหรัน!" สวีไห่ถังที่ถูกผลักออกไปตาแทบถลน เสียงหลุดลั่น
หลินอินซีกอดโครงเหล็กไว้แน่น ถูกน้ำแดงเย็นเฉียบสาดจนหัวใจวาบหวาม
เธอมองเงือกที่คลุ้มคลั่ง สูดหายใจลึก
จะให้เธอสู้ตัวต่อตัวกับเงือกหนังดำนั่นมีแต่ป้อนอาหารให้มัน
หลินอินซีใช้มือข้างเดียวยึดโครงไว้แน่น อีกมือล้วงมือถือจากกระเป๋าอย่างยากลำบาก
เธอจะเรียกคนมาช่วย
ไม่สิ เรียกสิ่งที่มีตัวตนมาช่วย
มือถือนี่เหมือนจะกันน้ำได้ด้วย เมื่อกี้โดนน้ำซัด มันไม่เป็นอะไรเลย ยังใช้ได้
เธอเปิดแชทกลุ่ม ฝืนทนหัวข้อสูงศักดิ์[กระต่าย 009 (โหมดกลัวสังคม)]ของตัวเอง พิมพ์ด้วยมือข้างเดียว
สิบปีในโลกออนไลน์ มือเร็วเป็นเงา
[กระต่าย 009 (โหมดกลัวสังคม): @มนุษย์หัวปลาหัวหน้างาน สิ่งจัดแสดงใหม่ E-77 ในโซนวาฬฉลามมีแนวโน้มก้าวร้าวและทำร้ายตัวเองรุนแรง มันทุบตู้ขนส่งพัง กำลังทำลายทรัพย์สินภายในสถานที่