พลัดเข้าแชทกลุ่มสยอง ฉันกลายเป็นพนักงานภายใน

ตอนที่ 13 มหาวิทยาลัยจินเฉิง 13

6 นาที· 1.4K คำ

[ผู้ดูแลกระต่าย: มีมนุษย์ทิ้งขยะเกลื่อนในมหาวิทยาลัยอีกแล้ว มนุษย์พวกนี้ไม่เคยยอมตายในเขตกั้นที่ข้ากำหนดไว้ให้ดี ๆ เลย]

[ผู้ดูแลกระต่าย: นักจัดระเบียบ ช่วยเอาขยะแถวนั้นออกไปนอกมหาวิทยาลัยด้วยได้ไหม]

ผู้ดูแลกระต่ายดูเหมือนจะมีอาการย้ำคิดย้ำทำและความผิดปกติแบบชอบความสะอาด

ขยะในที่นี้หมายถึงศพมนุษย์หรือเปล่า

ผู้ดูแลกระต่ายส่งข้อความเป็นตัวอักษรมนุษย์ทั้งนั้น

ในแชตกลุ่มใหญ่ ก็มีสิ่งมีชีวิตตนอื่น ๆ ใช้ภาษามนุษย์พูดคุยเช่นกัน

นั่นแสดงว่าสิ่งมีชีวิตตนพูดภาษามนุษย์ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร

ก่อนหน้านี้หลินอินซีมักใช้สติกเกอร์ตอบกลับข้อความของผู้ดูแลกระต่ายเสมอ

แต่ครั้งนี้ เธอขมวดคิ้ว ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือหน้าจอ

เธอจ้องกรอบแชต ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจ แตะพิมพ์คำว่า "อืม" เบา ๆ แล้วส่งออกไป

ปลายทางส่งข้อความมาสองข้อความทันที

[ผู้ดูแลกระต่าย: อืม? แมลงวันกลับคงความสามารถป้อนข้อความสื่อสารภายนอกของเจ้าไว้]

[ผู้ดูแลกระต่าย: ดูท่าแมลงวันจะชอบเจ้าอยู่ไม่น้อย]

[นักจัดระเบียบ: คุณก็เป็นเหมือนกันหรือเปล่า]

เพราะ[ผู้ดูแลกระต่าย]ก็ส่งข้อความเป็นตัวอักษรมนุษย์ได้เช่นกัน

ผู้ดูแลกระต่ายส่งสติกเกอร์กระต่ายโมโหกลับมา

[ผู้ดูแลกระต่าย: ข้ากับแมลงวันอยู่ระดับเดียวกัน]

หลินอินซีชะงักไป ท่าทางเธอคงคิดมากไปเอง

ในหมู่สิ่งมีชีวิตตนก็มีการแบ่งชั้นวรรณะ

สิ่งมีชีวิตตนระดับสูงพูดภาษามนุษย์ได้

แต่ที่พูดภาษามนุษย์ได้อาจไม่ใช่สิ่งมีชีวิตตนระดับสูง อาจเป็นเพราะสิ่งมีชีวิตตนวิปริตอย่าง[แมลงวัน]ไว้ชีวิตอย่างกรณีของเธอก็ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป