"หืม? เรื่องแบบนี้ก็มีด้วยเหรอ?" หลินอินซีนั่งอยู่บนขอบเตียง
ซ่งเชียนหลีพยักหน้า "น้องสาวฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยจินเฉิง ฉันมาทำงานพาร์ตไทม์ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทุกปี เพื่อหาเงินค่าเทอมให้นาง
ฉันทำติดต่อกันมาสามปีแล้ว แต่ละครั้งได้แต่งานกะกลางวันค่าแรงถูก ๆ..."
พูดถึงน้องสาว ซ่งเชียนหลีเผยรอยยิ้มหวานชื่น
ได้ยินชื่อมหาวิทยาลัยจินเฉิง หลินอินซีตื่นตัวขึ้นทันที นางถามว่า "ได้ยินว่าในมหาวิทยาลัยจินเฉิงมีสัตว์ประหลาดโผล่มาเยอะเลย"
"หา?" ซ่งเชียนหลีแสดงสีหน้างุนงง ก่อนจะหัวเราะ "นี่ล้อฉันเล่นหรือเปล่า? ฮะ ๆ ทุกคนก็เรียนหนังสือกันตามปกติเลยนะ ฉันให้ดูรูปน้องสาวฉัน นางเพิ่งแข่งโต้วาทีในมหาวิทยาลัยเมื่อสองวันก่อนเอง"
ซ่งเชียนหลีหยิบรูปถ่ายให้หลินอินซีดู นางภูมิใจมาก
หลินอินซีมองรูปถ่าย น้องสาวของนางหน้าตาดูดีเหมือนคนปกติจริง ๆ
แต่... อาจารย์กรรมการบนเวที แล้วก็พวกนักเรียนที่นั่งฟังการโต้วาทีอยู่... มีอยู่หลายคนที่ดูไม่เหมือนคนเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
ผิวหนังบนตัวกับอวัยวะบนใบหน้าของบางคนมันดูไม่ได้เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่นะ?
ซ่งเชียนหลีมีสีหน้าปกติ "ดูสิ มหาวิทยาลัยยังจัดการแข่งโต้วาทีตามปกติเลยนะ อายุยังน้อยอย่าไปเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจอะไรนั่นเลย ฟังดูน่ากลัวจะตาย"
ในการรับรู้ของซ่งเชียนหลี อาจารย์และนักเรียนพวกนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลย
หลินอินซีกระตุกมุมปาก "เอ่อ... ถือว่าฉันล้อเล่นก็แล้วกัน"