[หญิงสายฝน: เป็นเด็กที่ปรากฏตัวขึ้นหลังจากพวกเรารุกรานโลกมนุษย์สินะ? มีวิวัฒนาการจนมีรูปลักษณ์ภายนอกเป็นมนุษย์หรือเปล่า? ไม่เคยเห็นในกรุ๊ปมาก่อนเลย]
หลินอินซีส่งแค่สติกเกอร์แสดงความเคารพไปหนึ่งอัน
[หญิงสายฝน: ยังเป็นเด็กขี้อายอีกด้วย]
……
เทียบกับพนักงานส่งอาหารแล้ว บรรดาสิ่งที่มีตัวตนในกรุ๊ปดูจะสนใจหลินอินซีมากกว่ากัน
ผู้ดูแลกระต่ายส่งข้อความส่วนตัวมาหาหลินอินซี
[ผู้ดูแลกระต่าย: ตรวจสอบสถานะพนักงานส่งอาหารแล้ว เป็นไรเดอร์ที่ไม่ได้ลงทะเบียนในเขตนี้ บุกรุกเข้ามาในเขตผูกขาดของเราโดยไม่ได้รับอนุญาต]
[ผู้ดูแลกระต่าย: ทางนี้จะจัดการให้]
[ผู้ดูแลกระต่าย: มันจะไม่มาแย่งอาหารของเธออีก]
หลินอินซีทำใจดีสู้เสือเข้าไปแนบที่ช่องตาแมวมองออกไปข้างนอก
ก็เห็นพนักงานส่งอาหารปลอมที่สวมชุดสีน้ำเงิน ตอนนี้กำลังหันหลังกลับอย่างแข็งทื่อ
ภายใต้แสงไฟสลัวของทางเดิน สิ่งที่มีตัวตนที่สวมชุดสูทสีดำ มีหัวเป็นกระต่ายยักษ์ ตัวหนึ่ง ไม่รู้ว่ายืนอยู่ข้างหลังมันตั้งแต่เมื่อไหร่
ดวงตาของกระต่ายสูทเป็นสีเขียวหม่น ในมือถือขวานดับเพลิงด้ามใหญ่ที่ยังมีเลือดหยดติ๋ง ๆ อยู่
ไม่มีเสียงตะโกนหรือการต่อสู้
กระต่ายสูทแค่ยกขวานขึ้นอย่างเชื่องช้า แล้วฟันลงไปอย่างสะอาดหมดจด
“ฉับ”
ร่างของพนักงานส่งอาหารปลอมถูกผ่าออกเป็นสองซีกเหมือนถุงพลาสติกขาด ๆ
ต้นคอของหลินอินซีเย็นวาบขึ้นมา
นอกช่องตาแมว ถุงพลาสติกสีดำหล่นลงพื้น มีเนื้อเน่าเละขั้นรุนแรงหลายก้อนกลิ้งออกมา