พลัดเข้าแชทกลุ่มสยอง ฉันกลายเป็นพนักงานภายใน

ตอนที่ 60 บ้านนิทราเร้นของเสี่ยวเหมย 8

6 นาที· 1.3K คำ

ทรมานจริง (ㄒoㄒ)

หลินอินซีบาดเจ็บ เธออยากยกเสี่ยวเหมยลงจากเตียงคนไข้ แล้วตัวเองจะได้นอนแทน

เธอต้องหาน้ำเกลือแร่มาชดเชยบ้างเหมือนกัน

ผู้รอดชีวิตในภารกิจที่ต้องเล่นบทบาทสมมติ จำเป็นต้องทำหน้าที่ให้สมบทบาท เป็นความรู้ทั่วไป

ในฐานะพี่เลี้ยงเด็ก หลินอินซีจะปล่อยให้บ้านดูสกปรกไม่ได้ ถ้าไม่ทำงาน อาจกระตุ้นให้เกิดการตัดสินว่าพี่เลี้ยงเด็กบกพร่องหน้าที่ และนำไปสู่เรื่องเลวร้ายอื่น ๆ

ตอนนี้ขาเธอข้างหนึ่งเดินกะเผลก ต่อหน้าสิ่งที่มีตัวตนพวกนั้นไม่มีทางหนีรอดแน่

นี่เป็นภารกิจเดี่ยว ไม่มีเพื่อนร่วมทีมเลยสักคน ไม่มีทางเกณฑ์ใครมาช่วยได้ หลินอินซีทำได้แค่เดินกะโผลกกะเผลกไปห้องน้ำเพื่อล้างไม้ถูพื้น แล้วมาทำความสะอาดห้องนั่งเล่น

เธอสังเกตเห็นว่าฝุ่นในห้องชุดใหญ่นี้ประหลาดมาก

ฝุ่นธรรมดาจะเป็นเส้นใยปุยสีเทาดำ แต่ฝุ่นในบ้านนี้เหมือนสะเก็ดผิวหนังแห้ง ๆ

ที่ทำให้หลินอินซีรู้สึกแย่ยิ่งกว่าคือ หลังจากถูพื้นเสร็จ น้ำที่ล้างจากไม้ถูพื้นมักมีกลิ่นเหม็นจาง ๆ ติดมาด้วย

“อยู่ห้องชุดใหญ่ตั้งใหญ่แล้ว ยังไม่คิดจะซื้อหุ่นยนต์ดูดฝุ่น หรือทำบ้านอัจฉริยะเต็มหลังอีก ใช้งานฉันเป็นพี่เลี้ยงอยู่คนเดียวเหมือนลาเลย”

หลินอินซีหอบหายใจ มือยันไม้ถูพื้นไว้เป็นไม้เท้า

เธออดทนต่อความเจ็บปวดที่ข้อเท้า ถูพื้นห้องนั่งเล่นเสร็จก็ถูทางเดินต่อ ห้องนอนรองเธอไม่สน เพราะห้องนอนรองสองห้องประตูล็อกอยู่ เปิดไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป