เมื่อเผชิญข่าวร้ายนี้
ทันใดนั้น เหล่าสาว ๆ ก็เริ่มพูดคุยกันอย่างเซ็งแซ่
"เป็นไปได้ยังไงกัน อากาศแบบนี้ถึงจะหนาว แต่ก็ไม่น่าจะมีพายุหิมะนะ!"
"ดูเหมือนจะมีจริง ๆ นะ อากาศหนาวลงเรื่อย ๆ แบบนี้..."
"นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว นอกจากวันจันทราเลือดในอีกห้าวันแล้ว ยังมีพายุหิมะที่น่าสะพรึงกลัวอีก ถ้าพายุหิมะมาถึง พวกเราก็ไม่จบเห่กันหมดหรือไง?"
"ฉันไม่อยากตายเพราะความหนาวนะ!"
"ไม่เป็นไรทุกคน เรามีเสบียงมากพอ ต้องแลกเสื้อผ้าได้เพียงพอแน่"
"หัวหน้าห้อง พายุหิมะมาก่อนหรือวันจันทราเลือดมาก่อนกันแน่?"
ซูเย่ว์ถาม
กู้ผิงเซิงส่ายหัว "ผมก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน จากข่าวลือต่าง ๆ ก็พอรู้แค่ว่ามันจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้
เพราะฉะนั้น ก่อนพายุหิมะมา ผมต้องจัดสรรเสื้อผ้าหรือเครื่องนอนให้เพียงพอ ซึ่งเสื้อผ้าและเครื่องนอนตอนนี้เก็บไว้ที่ผมก่อน"
ในขณะนั้น ตลาดซื้อขายก็มีข้อความเด้งขึ้นมามากมาย
ก่อนหน้านี้ที่ป้ายลงจากรถ กู้ผิงเซิงได้ลงประกาศรับซื้อเหล็กกล้าคุณภาพธรรมดา และเสื้อผ้าเอาไว้
มีคนขับสามคนต้องการแลก หนึ่งในนั้นมีคนขับชื่อหวงเทียน
หวงเทียน: [ท่านกู้ต้าเหล่า สวัสดี!]
กู้ผิงเซิงคิดอยู่ครู่หนึ่งถึงนึกออกว่าคนนี้คือใคร
ก็คือหวงเทียนในรถเมล์คันแรกที่หาเรื่อง กู้ผิงเซิงที่ปั๊มน้ำมันนั่นเอง
หลังจากที่พวกเขาสังหารนักเรียนม.ปลายที่มีแนวโน้มเป็นภัยได้แล้ว ที่เหลือก็เป็นเพียงเหล่านักเรียนที่ไม่มีพิษภัย
จากนั้นหวงเทียนก็กลายเป็นคนขับของกลุ่มนักเรียนนั้น
ไม่คิดว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่
แต่กู้ผิงเซิงกลับไม่คิดว่าพวกเขาจะมีชีวิตรอดไปจนถึงหลังวันจันทราเลือด