เอาชีวิตรอดบนรถบัสประจำชั้น: ฉันเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว

ตอนที่ 47 ออกจากหมู่บ้านเหอซี เก็บกวาดทรัพยากร!

6 นาที· 1.3K คำ

"ในบ้านปลอดภัย ปืนก็อยู่ข้างใน แถมยังมีทรัพยากรที่มีประโยชน์อื่น ๆ อีก!"

หลินชิวหนานใช้เฉลยเทพสำรวจแล้วค่อย ๆ พูดขึ้น

"ไป เข้าไปพักฟื้นพลังกายกันก่อน แล้วค่อยเก็บปืนสามกระบอกกับคลังกระสุน"

กู้ผิงเซิงพูดต่อ จากนั้นพาทุกคนเข้ามาในบ้าน

ในบ้านมีของที่ทำจากไม้ไม่น้อย

โต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ เฟอร์นิเจอร์ไม้อื่น ๆ กับพวกผ้าปู

ในครัวยังมีข้าวสารสองสามกระสอบ เส้นก๋วยเตี๋ยวแห้ง หม้อ ถ้วย ชาม กระทะ

ในห้องนอนของบ้านผู้ใหญ่บ้านทั้งหลัง ยังมีตู้เสื้อผ้า

ในตู้มีเสื้อผ้าที่ยังถือว่าสะอาด เสื้อโค้ท ผ้าห่ม และอื่น ๆ

ตลอดทางที่ผ่านมา ก็มีเสื้อผ้าอยู่ในบ้านอื่นเหมือนกัน

แต่เสื้อผ้าสะอาดมีน้อยเกินไป

เสื้อผ้าที่เจอในที่อื่น ๆ มีคราบเลือดติดอยู่เยอะ น่าจะเป็นคราบเลือดซอมบี้

ไม่ต้องพูดถึงว่าใส่แล้วจะติดเชื้อไหม แล้วต้องรบกวนลั่วเสี่ยวเสวี่ยรักษาให้อีก ถึงแม้จะไม่ติดเชื้อ ใส่แล้วก็ยังรำคาญใจ

กู้ผิงเซิงนับดู ถึงตอนนี้มีเสื้อกันหนาวแค่ห้าตัว กับเสื้อโค้ทอีกเจ็ดตัว เสื้อแขนยาวห้าตัว กางเกงสี่ตัว

เสื้อผ้าพวกนี้ไม่พอสำหรับคนทั้งคันรถเลย

ดูท่าพอออกจากบ้านผู้ใหญ่บ้านแล้ว ก็ยังต้องค้นหาเสื้อผ้าในหมู่บ้านนี้เพิ่ม

...

กู้ผิงเซิงให้เพื่อนร่วมชั้นเก็บของที่มีประโยชน์อื่น ๆ ไป

ตอนนี้จำนวนช่องเก็บของของตัวเองกับกรรมการห้องก็เริ่มจะไม่พอใช้แล้ว

ดังนั้นนอกจากปืน กระสุน และเสื้อผ้าแล้ว ทรัพยากรพื้นฐานอื่น ๆ ใครเก็บได้ก็เป็นของคนนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป