หลี่รั่วเหยาลุกขึ้นนั่งในที่สุด
"คือ... แบบนี้น่ะ ฉันนอนไม่ค่อยหลับนะ..."
เธอชำเลืองมองด้านล่างแล้วพูดเสียงเบา
กู้ผิงเซิงหัวเราะเหอะๆ
"ใครใช้ให้คนดีของพี่น่ารักขนาดนี้? มันเป็นเรื่องธรรมดานะ"
"ใครเป็นคนดีของนาย นายคนหน้าด้าน"
หลี่รั่วเหยาถึงปากจะแข็ง แต่ก็ถูกพูดเอาจนใจฟู
...
...
ทั้งสองคนกำลังหยอกล้อกัน ต่างคนต่างมือไวอยู่ด้วยกัน ยามค่ำคืนเป็นช่วงเวลาแห่งการบอกรัก แต่...
ทว่า ข้างหูกลับมีเสียงเฉลยเทพลอยมา
[สวัสดีทุกคน เราคือฟ้าประทาน นำพาพวกเจ้าเข้าสู่โลกแห่งรถเมล์]
กู้ผิงเซิงกับหลี่รั่วเหยาก็หยุดเล่น
เพื่อนร่วมชั้นสาวทุกคนที่กำลังหลับอยู่ก็สะดุ้งตื่น
[มีข่าวดีจะบอกพวกเจ้า ช่วงคุ้มครองมือใหม่สิ้นสุดลงแล้ว ยังไงล่ะ ตื่นเต้นหรือเปล่า]
"ตื่นเต้นบ้าสิ! แกน่ะฟ้าประทานเฮงซวย หน้าด้านจริงๆ!"
ลั่วเสี่ยวเสวี่ยเอามือชี้สะโพกด่าอย่างเดือดดาล
"เสี่ยวเสวี่ย ระวังหน่อย ระวังฟ้าประทานได้ยินเข้า เกิดผ่าลงมาให้ตายเลยจะทำยังไง"
ซูเย่ว์ที่อยู่ข้างๆ รั้งลั่วเสี่ยวเสวี่ยแล้วพูดด้วยความเป็นห่วง
ลั่วเสี่ยวเสวี่ยเห็นดังนั้นก็เริ่มกังวลขึ้นมา มองซ้ายมองขวา ทำท่าหวาดหวั่น
...
[เชื่อว่าพวกเจ้านักเล่นหลายคนคงกำลังด่าข้า เพราะข้านำพวกเจ้ามาสู่โลกที่โหดร้ายนี่ ตอนนี้สามวันของช่วงคุ้มครองมือใหม่สิ้นสุดลง โลกก็จะยิ่งโหดร้ายขึ้นไปอีก
อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าต้องรู้ไว้อย่างหนึ่งนะ ข้าปรารถนาจากใจจริงให้พวกเจ้ามีชีวิตรอด
ต่อไปนี้คือบทสรุปการตายสามวันที่ผ่านมา ผู้เล่นแสนล้านคน จำนวนผู้เล่นที่ตายไปมีถึง 500 ล้านคน จำนวนรถเมล์ที่ผู้โดยสารตายหมดคือ 9 หมื่นคัน
ความจริงแล้ว ในจำนวนนี้ 400 ล้านคนอาจเป็นคนแก่ที่กำลังจะตาย หรือเด็กทารกที่ดูแลตัวเองไม่ได้
หรือคนป่วยที่ทนการเดินทางไกลๆ ไม่ได้ ผู้พิการ หรือพวกน่าสงสารที่ถูกผู้เล่นคนอื่นฆ่า
อัตราการตายของพวกเจ้าน่าจะอยู่แค่ 1% เอง...
มันเป็นเพราะพวกมนุษย์อ่อนแอกันเอง แถมยังจิตใจต่ำช้าจนทำให้อัตราการตายพุ่งสูงขึ้น]
เมื่อเห็นอัตราการตายปรากฏขึ้น
กู้ผิงเซิงก็ถอนหายใจ
ฟ้าประทานพูดไม่ผิด
การตายส่วนใหญ่เป็นเพราะการต่อสู้ภายใน