ต้องรู้ไว้ว่า แต่เดิมชั้นเรียนของพวกเขามีคนตั้ง 45 คน
ผลลัพธ์ตอนนี้คือวันที่เจ็ดของการข้ามมิติ
กลับมาถึงจำนวนคนเช่นนี้ ตายไปแล้วถึงสิบคน หญิงเจ็ด ชายสาม...
หลินอวิ๋นเทียนหันกลับไป ในตอนนี้ เพื่อนร่วมชั้นต่างมีใบหน้าชาเฉย หรือไม่ก็เพราะอากาศหนาว ร่างกายจึงสั่นเทิ้มไม่หยุด
เด็กผู้หญิงไม่น้อยสวมเสื้อคลุม เด็กสาวร่างผอมบางไม่กี่คนสวมเสื้อโค้ทกันหนาว
ช่วงเวลานี้หลินอวิ๋นเทียนก็รวบรวมเสื้อคลุมและเสื้อโค้ทกันหนาวไว้ไม่น้อย
แต่เขาก็ให้ความสำคัญกับเด็กสาวร่างผอมบางก่อน
ไม่ใช่แค่เรื่องเสื้อผ้าเท่านั้น
อาหาร ของกิน และเซรั่ม ก็ดูแลกลุ่มเปราะบางในรถให้ถึงที่สุด
ไม่เพียงเท่านั้น ก่อนหน้านี้วันที่สามของการข้ามมิติ มีนักเรียนชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งคิดจะข่มขืนนักเรียนสาวสวย
ผลคือหลินอวิ๋นเทียนไม่พูดพล่ามทำเพลง ขับไล่นักเรียนชายร่างสูงใหญ่นั่นออกไป
ต้องรู้ว่า นักเรียนชายกำยำสำคัญมากต่อทั้งทีม
แต่หลินอวิ๋นเทียนก็ยังทำเช่นนั้น
แม้เป็นวันสิ้นโลก หัวใจของเขายังคงรักษาความเมตตาและความยุติธรรมไว้
ไม่ใช่ว่าในชั้นไม่มีนักเรียนชายเห็นเขาไม่พอใจ
เพราะทำแบบนี้ คอยดูแลเด็กผู้หญิง มันไม่ใช่ผู้ชายอบอุ่นหรือหมาหลงเจ้าของหรอ?
แต่หลังจากหลินอวิ๋นเทียนขับไล่ 'นางฟ้าตัวน้อย' ไปสองคน พวกเขาก็ไม่พูดอะไรอีก
หลินอวิ๋นเทียนไม่ใช่แค่ลำเอียงเข้าข้างเด็กผู้หญิง แต่ลำเอียงเข้าข้างคนอ่อนแอ