เอาชีวิตรอดบนรถบัสประจำชั้น: ฉันเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว

ตอนที่ 62 ซอมบี้ซุ่มบนเพดาน

6 นาที· 1.5K คำ

แขนยืด?

นี่มันพรสวรรค์แปลกประหลาดอะไรกัน

กู้ผิงเซิงมองหลินอวิ๋นเทียนด้วยความอยากรู้

ตอนนี้หลินอวิ๋นเทียนยืดแขนทั้งสองข้างยาวกว่า 10 เมตร ถือดาบคู่ฟันซอมบี้ทีละตัว ๆ อย่างไม่หยุด

หัวของซอมบี้ธรรมดาถูกมือที่ยืดยาวของหลินอวิ๋นเทียนถือดาบฟันทิ้งไปทีละหัว

ความสามารถของหลินอวิ๋นเทียนไม่ได้ดีมากนัก นอกจากได้พรสวรรค์เพิ่มค่าพลังต้านทานมานิดหน่อยแล้ว ความจริงพลังต่อสู้ยังสู้จางเข่อเข่อไม่ได้เลย ที่ฟันซอมบี้ได้เพราะมุมโจมตีแปลก ๆ ดูเหมือนฝึกมาโดยเฉพาะ

กู้ผิงเซิงก็บุกแล้ว ถือทวนเล็งแทงซอมบี้ตัวใกล้สุด ทวนเขียววิญญาณแข็งแกร่งมาก แทงซอมบี้ที่เข้ามาใกล้ตายไปทีละตัว ๆ อย่างง่ายดาย

หลี่รั่วเหยาใช้สกิลใหม่ในตอนนั้นเอง วินาทีต่อมา ร่างกายระเบิดความเร็วสูง พุ่งเข้าไปในกลุ่มซอมบี้ คลื่นกระแทกรอบตัวทำให้ซอมบี้ส่วนใหญ่สลบ

ควบคุมนานถึง 3 วินาที!

ต่อมา ในสายตาตกตะลึงของหลินอวิ๋นเทียนและคนอื่น หลี่รั่วเหยาถือดาบอีโต้ชั้นดี หมุนตัวเหมือนกังหันลมหลายรอบ!

แขนขาขาดกระเด็นนับไม่ถ้วนกระเซ็นไปด้วยเลือดร่วงลงพื้น

ควบคุมก่อน แล้วถึงระเบิดดาเมจ เป็นคอมโบที่สมบูรณ์แบบมากในเกม

กู้ผิงเซิงอยู่ข้าง ๆ ใช้ทวนเขียววิญญาณแทงตามไปด้วย ทุกครั้งที่แทง ซอมบี้ตัวหนึ่งก็ตุย

จางเข่อเข่อขยายร่างใหญ่ แล้วใช้หมัดใหญ่ทุบซอมบี้ไม่หยุด เธอพบว่าพอตัวใหญ่แล้วใช้อาวุธ สู้ใช้หมัดไม่ได้

พวกหลี่เจินและสาว ๆ ที่มีค่าพลังต้านทานสูงก็พุ่งไปข้างหน้า

"เก่ง จังเลย"

หลินอวิ๋นเทียนมองจนเหม่อ เอ่ยออกมาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป