เสิ่นยวี่เหวยเริ่มเกลียดตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนแรกเจอกันก็เมินเฉย หลังจากอยู่ด้วยกันมาเกือบสามปี หลังจากที่เขาพยายามเอาใจเสิ่นยวี่เหวย สุดท้ายเสิ่นยวี่เหวยก็ยังไม่ชอบเขา
กลับยิ่งเกลียดเขามากขึ้นเสียอีก
แต่ดีที่ตอนนี้เขาเองก็ไม่ชอบเสิ่นยวี่เหวยเหมือนกัน
เซี่ยหรานเริ่มรังเกียจเสิ่นยวี่เหวย จากคนที่เคยเคารพรัก ตอนนี้เขากลายเป็นคนที่จ้องจะจับผิดไปทุกเรื่อง
เซี่ยหรานไม่เคยมีความรัก และแทบไม่มีเพื่อน ถ้าไม่เช่นนั้นคงมีคนบอกเขาว่า ตอนนี้เขาดูเหมือนผู้ชายที่ถูกสาวปฏิเสธแล้วก็เริ่มพูดจาดูถูกเหยียดหยามฝ่ายหญิง ถือว่าอีกฝ่ายสูงส่งเกินไป ก็เลยพยายามดึงอีกฝ่ายลงมาจากแท่น
พูดง่ายๆ ก็คือ กินไม่ได้แล้วก็บอกว่าน่าจะเปรี้ยว
เสียดายที่เซี่ยหรานไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ เขายังคงพยายามเกลียดเสิ่นยวี่เหวย หรืออาจจะถึงขั้นเกลียดชังเสิ่นยวี่เหวย
ในขณะเดียวกันก็ยังคอยสนใจว่าเสิ่นยวี่เหวยคิดยังไงกับเขา คอยสังเกตคำพูดและการกระทำของอีกฝ่ายในแต่ละวัน ดูว่าอีกฝ่ายจะสนใจเขาหรือเปล่า พูดถึงเขาหรือเปล่า จะแนะนำเขาอย่างไรต่อหน้าคนนอก และเวลาที่แนะนำเขากับเสิ่นสวิน จะพูดเสริมสักประโยคว่า "น้องชายคนนี้เก่งกว่า" ไหม
ไม่มีเลย ไม่เคยมี
เสิ่นยวี่เหวยไม่แนะนำเขาต่อหน้าคนอื่นด้วยซ้ำ แค่พยักหน้าเบาๆ เมื่อมีคนเดาว่าเซี่ยหรานเป็นใคร
บางครั้งก็พูดขึ้นมาว่า "ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ไม่มีสายเลือดเดียวกัน"