เขาตรวจดูภายในห้องก่อนรอบหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าประตูหน้าต่างทุกบานลงกลอนแน่นหนาแล้ว ถึงค่อยผ่อนคลายลง
ไม่นานก็กลับเข้าไปในห้องนอนใหญ่
บนเตียงปูชุดเครื่องนอนใหม่ไว้เรียบร้อย ทั้งหมดเป็นของที่เฉียนตัวตัวช่วยเตรียมไว้ให้ตอนกลางวัน
หลินเซียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น
เขาหยิบเคล็ดวิชาออกมาด้วยความตื่นเต้น พลิกไปยังหน้าแรก ดวงตาเป็นประกาย อ่านอย่างตั้งอกตั้งใจ
ไม่นาน เนื้อหาช่วงแรกก็ขึ้นใจ
หลินเซียวนั่งขัดสมาธิบนพื้น หลับตาลง แล้วตั้งใจรับรู้ตามวิธีที่เคล็ดวิชาสอนไว้
ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะสัมผัสได้ถึงกระแสพลังละเอียดอ่อนที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ เขาดีใจจนแทบล้น รีบเริ่มดูดซับปราณที่ลอยอยู่ในอากาศทันที
ไม่นาน หลินเซียวก็จมดิ่งอยู่ในความรู้สึกอันน่าอัศจรรย์นี้
……
ขณะเดียวกัน ซูเมี้ยวเมี้ยวก็เดินออกมาจากร้านอาหารเพียงลำพัง เป็นร้านเดียวกับที่เธอมักมากับหลินเซียว
แต่ครั้งนี้เธอกลับออกมาด้วยอารมณ์หดหู่
สองมือหิ้วกระเป๋าไว้ตรงหน้า ดวงตาคู่งามดูเหม่อลอยราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง
ตลอดค่ำคืนนี้ เธอจมอยู่กับความคิดที่สับสนวุ่นวาย
เธอคิดไม่ออกว่าหลินเซียวเป็นอะไรไปกันแน่ ไม่ชอบเธอแล้วหรือ ถึงได้จงใจหลบหน้า?
ทำไมถึงไม่ชอบเธอล่ะ?
คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมา แต่เธอกลับหาคำตอบไม่ได้เลย
เธอไม่ได้เรียกรถ แค่เดินไปตามถนนมุ่งหน้ากลับบ้าน อารมณ์ยังคงไม่ดีขึ้นสักนิด
เอี๊ยด!