นี่...
สีหน้าของทุกคนรอบข้างเผยความตกตะลึงขึ้นมาอีกครั้ง
หยิ่งผยองขนาดนี้เลยเหรอ?
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ซุนหยางหยาง
ซุนหยางหยางรู้สึกเสียหน้าสุดขีด จึงยิ้มเย็นอย่างโหดเหี้ยมแล้วกล่าวว่า “ดี นี่แกพูดเองนะ ถ้าฉันไม่สั่งสอนแกให้หลาบจำ แล้วต่อไปบาร์ของฉันจะเปิดยังไง? อยากตายใช่ไหม!”
หลินเซียวกวาดตามองอีกฝ่าย
“มีเศษสวะอยู่ไม่กี่คนก็คิดจะสั่งสอนฉันแล้วเหรอ? หรือแม่แตงเฒ่าอย่างเธอจะลงมือเองล่ะ?” เขาถามพลางยิ้มระรื่น
แม่แตงเฒ่า?
เจียงชูหนิงเหลือบมองเขาอย่างจนใจ
ลมหายใจของซุนหยางหยางถี่กระชั้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยความโกรธ ใบหน้าของเธอจึงแดงก่ำ
“ไอ้สารเลว! ในเมื่อแกอยากตายนัก ฉันก็จะสงเคราะห์ให้!”
“จัดการมัน! อัดมันให้ตาย!”
เธอควบคุมโทสะในใจไม่ไหว ยกมือชี้หลินเซียวอย่างสั่นเทาแล้วตะโกนลั่น
ชายร่างใหญ่ในชุดสูททั้งสี่คนพุ่งเข้าใส่หลินเซียวโดยไม่ลังเล
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยหัวเราะเย็นชา แล้วเดินตามคนอื่นไป
เงาร่างทั้งห้าพุ่งไปอย่างรวดเร็ว
ฮือฮา!
ทุกคนรอบข้างเห็นแล้วดวงตาเป็นประกาย
ยอดฝีมือชัด ๆ!
หลินเซียวจบเห่แน่
ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวของทุกคนพร้อมกัน
หลินเซียวเองก็ประหลาดใจอยู่บ้าง
นึกไม่ถึงว่าบริษัทเทียนเอิน กรุ๊ปจะมีรากฐานแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้แต่บอดี้การ์ดที่ติดตามซุนหยางหยางมาก็ยังอยู่ขั้นสอง
แต่แค่นี้ยังไม่พอ
เขากวาดตามองรอบหนึ่ง ก่อนเล็งไปยังหน้าต่างบานใหญ่สองบานที่อยู่ด้านหลัง แล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี