ฉู่เหยาเหยาดีใจสุดขีดขึ้นมาทันที
เรื่องนี้ยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี
“ได้”
เธอข่มอารมณ์เอาไว้ ไม่แสดงท่าทีตื่นเต้นเกินไป ก่อนตอบกลับอย่างสงบนิ่ง
เดิมทีเธอตั้งใจจะสร้างตัวในเมืองหนานเฉิง แต่ดูจากตอนนี้แล้ว หลังไปถึงเมืองซีเฉิงอาจจะสร้างตัวได้ง่ายกว่า เพราะมีซือถูจิ้งคอยสนับสนุน
“มาเถอะ คุณหมอ เชิญครับ”
ซือถูจิ้งเดินออกมานอกห้องพร้อมรอยยิ้ม พลางผายมือเชื้อเชิญ
ฉู่เหยาเหยากับฉู่ซือซือเดินออกมา
หลินเจาที่รออยู่เงียบ ๆ ในทางเดินเห็นภาพนั้นแล้วตาแทบถลน
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ?
หัวหน้าเมืองซีเฉิงถึงกับต้อนรับอย่างกระตือรือร้นขนาดนี้เลยหรือ?
ไม่ถึงสองชั่วโมง ฉู่เหยาเหยาก็พาสมาชิกทุกคนมาถึงเขตเมืองซีเฉิง และเข้าพักในอาคารหลังใหม่ตามที่ซือถูจิ้งจัดเตรียมไว้
คราวนี้ไม่ใช่อาคารสำนักงานทั่วไป แต่เป็นโรงแรมจริง ๆ
ซือถูจิ้งใจกว้างมาก ยกชั้นแปดให้ฉู่เหยาเหยาทั้งชั้น เพื่อให้สมาชิกของเธอเข้าพักได้ตามสบาย
ข่าวนี้แพร่ไปถึงหูของจางเทียนกวงในเมืองหนานเฉิงอย่างรวดเร็ว
จางเทียนกวงเดือดดาล
ปัง!
เขาตบโต๊ะลุกพรวด สีหน้าเหี้ยมเกรียม
“บัดซบ นังสองคนนั่นหนีไปแล้วหรือ? แล้วใครจะคลอดลูกชายให้ฉันวะ? ซือถูจิ้ง ไอ้สารเลวนั่น อยากตายใช่ไหม!”
“สั่งลงไป ให้พี่น้องทุกคนเตรียมพร้อมไว้ พรุ่งนี้ฉันจะไปคิดบัญชีกับตาแก่ซือถู!”
……
“ว้าว! พี่คะ นี่คือบ้านใหม่ของพวกเราเหรอ? ดีเกินไปแล้ว!”
ฉู่ซือซือเพิ่งเดินเข้าห้องก็ร้องอุทานด้วยความตื่นตะลึง