เสียงตวาดของฉู่เหยาเหยาดังก้องไปทั่วรัตติกาล
ฉู่ซือซือรีบควบคุมวาล์วจากด้านนอกกำแพง แล้วเปิดมันออก
ซ่า!
ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงเริ่มทำงานทันที สายน้ำทรงพลังพุ่งเข้าใส่คนในโกดังอย่างรวดเร็ว
“แย่แล้ว! นี่มันเรื่องอะไรกัน? คุ้มกันปืนไว้!”
“พระเจ้า! ไอ้ของบ้า ๆ นี่มาอีกแล้ว ตกลงมันเป็นอาวุธอะไรกันแน่!”
“ไม่ดีแล้ว! ปืนฉันพัง!”
……
ไม่นาน เสียงร้องตะโกนก็ดังขึ้นต่อเนื่องจากภายในโกดัง
พวกเขาเสียขบวนในทันที ต่างแตกกระเจิงอย่างอลหม่าน ใช้ร่างกายปกป้องปืน แต่กลับลืมไปว่าคนของฉู่เหยาเหยาอยู่รอบด้าน
หลินเจามองฉู่เหยาเหยาที่อยู่บนกำแพง ดวงตาลุกวาวด้วยความฮึกเหิม
“ยิงเลย!”
ชั่วพริบตา ทุกคนก็เล็งไปยังโกดัง แล้วเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือด
“อ๊าก!”
เสียงร้องโหยหวนดังตามมาติด ๆ ในพริบตา คนกลุ่มหนึ่งก็ล้มลง ส่วนคนที่เหลือเริ่มหนีเข้าไปในโกดัง
หัวหน้าหน่วยองครักษ์ใจหายวาบ สีหน้าเหี้ยมเกรียมแข็งค้างไป
เดิมทีเขาแค่ทำตามคำสั่งของซือถูจิ้งมาซุ่มโจมตีที่นี่ ไม่คิดเลยว่าฉู่เหยาเหยาจะกล้ามาจริง ๆ ทุกอย่างเตรียมการไว้พร้อมแล้ว เดิมทีคิดว่าชนะเห็น ๆ แต่ไม่คาดคิดว่าฉู่เหยาเหยาจะเอาไอ้ของบ้า ๆ นั่นมาด้วยอีก!
ที่สำคัญคือพวกเขาอยู่ห่างกันมาก!
ของนั่นยังทำให้น้ำพุ่งมาถึงนี่ได้ด้วยหรือ?
ที่เขาระวังมาตลอดนี่เสียเปล่าชัด ๆ!
“ฉู่เหยาเหยา แกไปตายซะ!”
เขาคำรามลั่น ยกปืนขึ้นเล็งฉู่เหยาเหยาที่ยืนอยู่บนกำแพง ก่อนเหนี่ยวไกอย่างรวดเร็ว