หลิ่วอวิ้นมองดูอย่างตั้งใจ ก่อนจะเบนสายตากลับมา
“เข้าใจแล้ว”
เธอไม่พูดอะไรต่อ เจียงชูหนิงเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไรเช่นกัน
หญิงสาวทั้งสองเดินทางไปถึงบริษัท แล้วเริ่มสานต่อเส้นทางของกลุ่มชูเจี้ยน โดยไม่พูดถึงเรื่องที่คุยกันในรถอีก
ส่วนหลินเซียวไปยังไนต์คลับเฟิงเยว่ เพื่อวางแผนรับมือคืนนี้กับหลิวซานเอ๋อร์
“ได้ เอาตามนี้แหละ”
หลินเซียวสรุปแผนสำหรับคืนนี้ ก่อนจะโยนปากกาลงบนโต๊ะชาอย่างไม่ใส่ใจ บนโต๊ะมีแบบแปลนโรงแรมที่จะจัดงานเลี้ยงวันเกิดคืนนี้วางอยู่
หลิวซานเอ๋อร์สูดหายใจลึก
“เข้าใจแล้วครับคุณหลิน ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
สีหน้าของเขาหนักอึ้ง น้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง
บ้าคลั่งเกินไปแล้ว!
ถึงจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าหลินเซียวต้องไปแน่ แต่พอเริ่มวางแผนจริง ๆ เขาก็ยังอดตกใจกับความเสี่ยงในคืนนี้ไม่ได้
ตระกูลจ้าวต้องไป ตระกูลลู่ก็ต้องไป ในเมื่อมีคนของตระกูลลู่ร่วมงาน ไม่แน่ว่าตระกูลหลงอาจไปด้วย
นี่แค่ฝ่ายที่เปิดเผยเท่านั้น เบื้องหลังยังมีคนจากบริษัทเทียนเอิน กรุ๊ปกับสำนักเจินอู่ อีกทั้งยังมีตระกูลหลิวที่โกรธแค้นหลินเซียวอย่างเต็มอก สถานการณ์แบบนี้...
หลิวซานเอ๋อร์อยากร้องไห้เต็มที
อิทธิพลมากมายขนาดนี้มารวมกัน ต่อให้ไม่นับพวกขุมอำนาจในกรุงปักกิ่ง เขาก็รู้สึกว่าขนาดซุนหงอคงที่อาละวาดบนสวรรค์มาเอง ยังต้องเสียเลือดเสียเนื้อแน่
ทว่าหลินเซียวยังคงยิ้มอย่างสุขุม ไม่เพียงไม่ตื่นตระหนก แต่กลับดูตั้งตารอเสียด้วยซ้ำ