หลินเซียวจ้องชายหนุ่มชุดขาว ขณะที่หญิงสาวทั้งสองอยู่ตรงนี้ คงเอาเขาเข้าไปในมิติไม่ได้แล้ว
“คนของนายไว้ใจได้ไหม?”
หลินเซียวเงยหน้าถาม
หลิวซานเอ๋อร์รีบตอบว่า “คุณหลินวางใจได้ คนที่ผมพามาล้วนเป็นพวกเดียวกันทั้งนั้น”
หลินเซียวพยักหน้าเบา ๆ
“เอาสองคนนี้ขึ้นรถไป แล้วจัดการเรื่องกล้องวงจรปิดด้วย”
เขาสั่ง
หลิวซานเอ๋อร์จ้องมองด้วยแววตาลุกโชน ก่อนกล่าวว่า “คุณหลินวางใจได้ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้!”
พูดจบก็หยิบโทรศัพท์มือถือแล้วรีบไปอีกทาง เริ่มจัดการเรื่องต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว
หลินเซียวจึงหันไปมองเจียงชูหนิง
“คุณมาที่นี่ทำไม?”
เขาถาม
เจียงชูหนิงเหลือบมองเขาอย่างมีความหมาย ก่อนเชิดคางไปทางหลิ่วอวิ้น
“ก็เพราะเธอน่ะสิ”
หลินเซียวเข้าใจทันที เขาเหลือบมองหลิ่วอวิ้นแล้วเอ่ยว่า “ทำให้คุณผิดหวังอีกแล้ว”
สีหน้าของหลิ่วอวิ้นซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย
เธอไม่ได้พูดอะไร ทำให้หลินเซียวแปลกใจอยู่บ้าง
เขามองเจียงชูหนิง อ้าปากเหมือนจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา
“จัดการเรื่องทางนี้เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ”
เขาพูดช้า ๆ
บางเรื่องคงต้องคุยกับเจียงชูหนิงตามลำพังเท่านั้น
เจียงชูหนิงพยักหน้าเบา ๆ
“ได้”
ทั้งสามเดินออกไปด้านนอก
แววตาของเจียงชูหนิงกับหลิ่วอวิ้นต่างก็วูบไหวอย่างประหลาด ต่างคนต่างคิด แต่ไม่มีใครพูดอะไร
ไม่นานพวกเธอก็มาถึงด้านนอกห้องพักผ่อน
“ยังมีอีกเรื่อง พวกคุณรอผมแป๊บหนึ่งนะ ห้านาที”