เขาพุ่งตรงไปหาหลินเซียวด้วยความเร็วอันน่าหวาดหวั่น
เจียงชูหนิงกำหมัดเล็ก ๆ แน่น
แม้เธอจะไม่รู้ว่าหลินเซียวมีฝีมือระดับไหน แต่อีกฝ่ายก็เป็นยอดฝีมือขั้นสี่
คราวนี้จะทำอย่างไรดี?
หลิ่วอวิ้นขมวดคิ้ว จ้องทั้งสองคนเขม็ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอหวังให้หลินเซียวเป็นฝ่ายชนะ
ทุกคนเงียบกริบ กลั้นหายใจ
ยอดฝีมือขั้นสี่ทะยานขึ้นกลางอากาศ ก่อนตวัดเท้าเตะเข้าใส่หน้าอกของหลินเซียว
ทุกคนต่างจ้องเขม็ง
เตะครั้งนี้คงจบการต่อสู้ได้แล้วสินะ?
มุมปากของหลิวเฉินกวงยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน เขารู้สึกสะใจเป็นที่สุด
เขารอวันนี้มานานเหลือเกิน
ยอดฝีมือขั้นสี่มาถึงตรงหน้าแล้ว ทว่าหลินเซียวกลับยังไม่ขยับ
เฮ้อ
หลิ่วอวิ้นถอนหายใจด้วยความผิดหวัง
เจียงชูหนิงเองก็รู้สึกหนักอึ้งในใจ แต่ยังคงจับตาดูหลินเซียวไม่วางตา
ในชั่วขณะที่เท้าของยอดฝีมือขั้นสี่กำลังจะเตะถึงหน้าอกของหลินเซียว เขาก็ขยับในที่สุด ถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนยื่นมือออกไปคว้าข้อเท้าของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
การเคลื่อนไหวนั้นทำให้สีหน้าของยอดฝีมือขั้นสี่แข็งค้างไปทันที
นี่มันความเร็วปฏิกิริยาอะไรกัน?
ยังไม่ทันได้คิดอะไร แรงมหาศาลก็โถมเข้าใส่
หลินเซียวบิดต้นขาของอีกฝ่ายอย่างแรง ยอดฝีมือขั้นสี่พลันรู้สึกเจ็บร้าวที่ขาราวกับถูกฉีกกระชาก เขาฝืนความเจ็บแล้วรีบบิดตัว หวังสลายแรงของหลินเซียว
เพิ่งหมุนตัวได้หนึ่งรอบ หลินเซียวก็ยกขาขึ้นฉับพลัน
เท้าข้างนั้นเตะเข้าที่ท้องของยอดฝีมือขั้นสี่อย่างจัง