สิ้นเสียง ดวงตาคู่นั้นก็ฉายแววลึกล้ำขึ้นมา
หลิ่วอวิ้นไม่ไปก็ดีเหมือนกัน แบบนี้เธอจะได้ประลองกับซูเมี้ยวเมี้ยวอย่างเต็มที่
ผู้หญิงแบบไหนกันนะ ถึงมัดใจหลินเซียวไว้ได้?
หลิ่วอวิ้นเบ้ปากเบา ๆ แล้วพึมพำว่า “เตรียมของอร่อยไว้ให้ฉันด้วย”
เจียงชูหนิงยิ้มละไม
“วางใจเถอะ”
ไม่นานนัก หลินเซียวก็พาเจียงชูหนิงออกจากบริษัท แล้วขึ้นไปนั่งในรถบีเอ็มดับเบิลยู
รถอีกหลายคันสตาร์ตเครื่องตามกันอย่างเงียบ ๆ
เจียงชูหนิงนั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ ดวงตางามยังคงเปล่งประกายวูบไหว
ตอนนี้เธอแทบไม่มีใจคิดถึงลู่อ้าวเฟิงแล้ว ในหัวมีแต่ผู้หญิงที่ชื่อเหมียวเหมียวคนนี้
ไม่นึกเลยว่าครั้งแรกที่ได้เจอกัน เธอจะเป็นรองอยู่ครึ่งขั้น
จากที่หลินเซียวบอก ซูเมี้ยวเมี้ยวเป็นแฟนของเขาแล้วอย่างเห็นได้ชัด
การพบกันครั้งแรกสำคัญมาก
เธอจมอยู่กับความคิดของตัวเอง แม้แต่การติดต่อธุรกิจครั้งใหญ่ เธอก็ไม่เคยเตรียมตัวล่วงหน้า แต่ตอนนี้กลับเริ่มคิดหาทางรับมือกับสถานการณ์ต่าง ๆ แล้ว
หลินเซียวสังเกตเห็นความผิดปกติของเจียงชูหนิง จึงถามว่า “คิดอะไรอยู่?”
เจียงชูหนิงนั่งตัวตรง พยายามสงบอารมณ์
“ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย”
ทว่าในดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยประกายสดใส
ไม่นาน รถก็จอดอยู่หน้าบริษัทกลุ่มบริษัทซู
“ไปกันเถอะ ขึ้นไปรับคน”
หลินเซียวพูดพลางยิ้ม
แต่พอลงจากรถ เขากลับเห็นเจียงชูหนิงยังไม่ลงมา เธอถอดเสื้อคลุมทำงานออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวทรงทันสมัยเนื้อผ้าหรูหราตัวหนึ่ง