ฮึ!
ซือถูจิ้งแค่นเสียงเย็นชา ก่อนกล่าวเสียงต่ำว่า “ฉู่เหยาเหยา เธอกินดีหมีหัวใจเสือดาวมาหรือไง? ผู้หญิงก็คือผู้หญิง ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง ยังดูไม่ออกอีกหรือ?”
ฉู่เหยาเหยากล่าวยิ้ม ๆ ว่า “สถานการณ์อะไร? ฉันไม่เห็นว่าน่าวิกฤตตรงไหนเลย”
ฮ่า ๆ ๆ!
ซือถูจิ้งหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ก่อนกล่าวเสียงเหี้ยมว่า “งั้นลองดูอีกทีสิ!”
เพี๊ยะ ๆ!
เขาตบมือเบา ๆ พลันมีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังมาจากด้านนอก
เห็นคนอีกห้าหกสิบคนปรากฏตัวตรงประตู เพียงมองผ่านกระจกก็สัมผัสได้ชัดเจนถึงแรงกดดันที่พวกเขาแผ่ออกมา ทุกคนติดอาวุธครบมือ
แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาคู่งามของฉู่เหยาเหยา
เป็นอย่างที่เธอคาดไว้จริง ๆ กำลังรบของอีกฝ่ายมีมากกว่าร้อยคน
คนของเธอหลายคนเริ่มลนลาน
ซือถูจิ้งยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมแล้วกล่าวว่า “ฉู่เหยาเหยา คราวนี้จะเลือกยังไง?”
ฉู่เหยาเหยายังคงสงบนิ่ง เธอยิ้มบาง ๆ แล้วว่า “มีอะไรให้เลือก? ก็สู้กันไปสิ ซือถูจิ้ง ฉันช่วยลูกสาวคุณไว้ แต่ตอนนี้คุณกลับวางแผนเล่นงานฉันเพราะยา หวังว่าคุณจะรับมือเรื่องนี้ไหวก็แล้วกัน”
ซือถูจิ้งหรี่ตา ประกายเย็นเยียบวาบขึ้นในดวงตา
“ในเมื่อไม่ยอมภักดีกับฉัน พวกแกก็ต้องตายที่นี่กันให้หมด พอตายหมดแล้ว ยังจะมีเรื่องอะไรที่ฉันรับมือไม่ไหวอีก?”
แววหยอกเย้าปรากฏในดวงตาของเขา
ฉู่เหยาเหยาแค่นหัวเราะเย็นชา
“ดี งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่ปรานีแล้วกัน”
เธอกล่าวเสียงเย็น
ฮึ!