ปรมาจารย์หลิน: ดี งั้นพรุ่งนี้เลิกงานแล้วผมไปรับคุณ
ซูเมี้ยวเมี้ยวเห็นข้อความนี้ก็ยิ้มหน้าบานทันที
“เย่!”
“ฮึ รู้แล้วว่าคุณวางใจฉันไม่ลงใช่ไหมล่ะ?”
เธอยิ้มอย่างได้ใจยิ่งกว่าเดิม ดูมีความสุขมาก
เหมียวเหมียว: ได้เลย งั้นสัญญาตามนี้นะ ถ้าคุณไม่มา คุณเป็นลูกหมา!
หลินเซียวส่ายหน้าแล้วยิ้มบาง ๆ
เด็กจริง ๆ
หลังคุยกันอีกสองสามคำ ซูเมี้ยวเมี้ยวก็เข้านอนอย่างพึงพอใจ
หลินเซียววางโทรศัพท์ลง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสีหน้าเย็นชาจะปรากฏขึ้น
ผู้หญิงของฉัน นายยังกล้ามาคิดหมายอีกหรือ?
คอยดูเถอะ
เขาปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอน ไม่นานก็ผล็อยหลับไป
……
แผ่นดินกวงอู่ สำนักหลิงเซียว ถ้ำหินในเขตลับ
ตูม!
ทันใดนั้น คลื่นพลังสายหนึ่งก็ระเบิดออกมาจากใจกลางถ้ำ ทำให้ถ้ำหินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ต้นไม้ใบหญ้ารอบถ้ำพลอยไหวเอนอย่างหนักตามไปด้วย
หญิงงามล่มเมืองซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ในถ้ำพลันลืมตาขึ้น แววเย็นเยียบราวกับจับต้องได้แผ่ออกมาจากดวงตา
สายตาของนางเฉียบคม สีหน้าเคร่งขรึม ชายกระโปรงพลิ้วไหวทั้งที่ไร้ลม
นางค่อย ๆ ยกมือขึ้น โคจรปราณไปรวมไว้ที่ฝ่ามือ แล้วฟาดใส่ผนังถ้ำ
ปัง!
คลื่นพลังระเบิดออกจากผนังหินทันที เศษหินปลิวกระจาย
อวิ๋นเยว่เผยรอยยิ้มพึงพอใจ ก่อนเงยหน้าขึ้น แววเย็นชาบนใบหน้าเข้มข้นถึงขีดสุด
“ศิษย์พี่ คิดไม่ถึงใช่ไหมว่าข้าจะฝ่าผนึกของท่านออกมาได้!”
“พวกเราค่อย ๆ สะสางบัญชีกัน”
เสียงของนางดังก้องไปทั่วถ้ำ ดุจเสียงจักรพรรดินี แฝงเจตนาสังหารไร้ที่สิ้นสุด