หลินเซียวได้สติกลับมา จึงรู้ว่าเจียงชูหนิงกำลังหนุนหลังเขา
เขาไม่เกรงใจอีกต่อไป คว้ามือนุ่มนิ่มราวไร้กระดูกของเธอมากุมไว้แน่น ประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน
ในชั่วขณะที่กำมือแน่น ความรู้สึกประหลาดพลันผุดขึ้นในใจ
ใบหน้าของซุนหยางหยางสั่นระริก
หลินเซียวเป็นฝ่ายที่เธอเขี่ยทิ้งไป แต่ตอนนี้เขากลับมีผู้หญิงที่ดีกว่าเธอ เรื่องนี้ทำให้เธอเจ็บปวดยิ่งกว่าถูกฆ่าเสียอีก
ที่สำคัญ... ไม่ได้มีแค่คนเดียวด้วย!
ดวงตาเธอเป็นประกาย ก่อนจะหัวเราะเย็นชาแล้วกล่าวว่า “หลินเซียว นายเอาหน้าที่ไหนมาพูดถึงฉัน? คิดว่าตัวเองเป็นคนดีนักหรือไง? ทางนั้นเพิ่งคบกับซูเมี้ยวเมี้ยวไม่ใช่เหรอ แค่ไม่กี่วันก็ไปยุ่งกับเจียงชูหนิงอีกแล้ว?”
“เรื่องของนายกับซูเมี้ยวเมี้ยว ผู้จัดการเจียงรู้หรือเปล่า? หืม?”
พอพูดจบ สีหน้าของเธอก็เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่ต้องพูดถึงโจวซิง เขาเฝ้าดูเรื่องสนุกอยู่ตลอด แถมยังดูอย่างออกรส
หลินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
เจียงชูหนิงเองก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเช่นกัน
หลินเซียวมีแฟนแล้วหรือ?
ทำไมเธอถึงไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?
แต่เมื่ออยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอก็รู้ดีว่าควรทำอย่างไร
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกเป็นรอยยิ้ม แล้วกล่าวว่า “เรื่องผู้ชายของฉัน คิดว่าฉันจะรู้หรือไม่รู้ล่ะ?”
คำพูดที่หลินเซียวกำลังจะเอ่ยถูกกลืนกลับลงคอ เขาแปลกใจอยู่บ้าง
ซุนหยางหยางนิ่งอึ้ง
แววตาของเจียงชูหนิงเต็มไปด้วยความหยอกเย้า เธอกล่าวว่า “ต้องยอมรับเลยว่าสายตาเธอแย่มาก ผู้ชายดี ๆ แบบนี้ ทำไมถึงนอกใจได้นะ? เพิ่งเลิกกันแท้ ๆ หลินเซียวก็ถูกฉันกับซูเมี้ยวเมี้ยวแย่งกันไปมา อืม... ต้องขอบคุณเธอนะ ที่ปล่อยผู้ชายดี ๆ แบบนี้กลับคืนสู่สังคม”