ภายในรถเงียบลง
หลิ่วอวิ้นเอนกายพิงเบาะรถ ไขว่ห้างเผยให้เห็นเรือนร่างเย้ายวน
หลินเซียวเหลือบมองไปโดยไม่ตั้งใจ เพียงแวบเดียว หัวใจก็ร้อนวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เรียวขาคู่นั้นให้ความรู้สึกต่างจากขาสวยเรียวยาวของเจียงชูหนิง เป็นขาที่มีเนื้อมีหนัง แต่ไม่ได้อวบเกินไป กลับแผ่เสน่ห์เย้ายวนออกมา
หลินเซียวรีบเบือนสายตากลับมา ควบคุมอารมณ์ให้สงบ เขาไม่อยากถูกผู้หญิงคนนี้จับจุดอ่อนเข้าให้
หลิ่วอวิ้นเองก็นั่งเงียบเช่นกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนั่งเบาะข้างคนขับของหลินเซียว แต่กลับไม่ได้รู้สึกรำคาญผู้ชายที่กำลังขับรถอยู่อย่างที่คิด
เป็นเธอที่เปลี่ยนไป? หรือหลินเซียวเปลี่ยนไป?
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ
กว่าครึ่งชั่วโมง รถก็แล่นมาถึงลานจอดรถหน้าโรงแรมเหอผิง
หลินเซียวกวาดตามองรอบหนึ่งก่อน
โรงแรมแห่งนี้โอ่อ่าตระการตาและมีพื้นที่กว้างขวาง ให้บรรยากาศหรูหราคลาสสิก ด้านนอกยังมีรถหรูจอดเรียงรายนับไม่ถ้วน
“ที่นี่มีชื่อเสียงมากเหรอ?”
หลินเซียวถามด้วยความสงสัย
หลิ่วอวิ้นลดอคติที่มีต่อหลินเซียวลงแล้ว เธอพยักหน้าเบา ๆ
“มีชื่อเสียงมาก เป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในเขตเหอผิง ไม่มีที่ไหนเทียบได้ เจ้าของที่นี่ลึกลับมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าเป็นใคร แค่มีโรงแรมแห่งนี้แห่งเดียว เจ้าของก็ขึ้นแท่นมหาเศรษฐีสิบอันดับแรกของเขตเหอผิงได้แล้ว”
เธอเผยอริมฝีปากแดง เอ่ยช้า ๆ
หลินเซียวได้ฟังแล้วก็อดแปลกใจไม่ได้
นับว่าเก่งจริง ๆ
“แม้แต่คุณก็ไม่รู้เหรอ?” เขาถามพลางยิ้ม