แววตาของหลินเซียวเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม เตะครั้งนี้หมายเอาชีวิตอีกฝ่ายโดยตรง!
แต่ในจังหวะที่เท้ากำลังจะกระแทกถึงตัว...
ฟิ้ว!
ทันใดนั้นเสียงลมแหวกอากาศก็ดังขึ้น
เดิมทีหลินเซียวจดจ่ออยู่กับลู่อวี่จนไม่ทันระวังตัว พอได้ยินเสียงนั้น ขนทั่วร่างก็ลุกชันทันที
แย่แล้ว!
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งนั้นคืออะไร รู้เพียงว่าต้องหลบให้พ้น ไม่เช่นนั้นต้องตกอยู่ในอันตรายแน่!
เขาเกร็งเอวและหน้าท้อง ฝืนบิดร่างกลางอากาศ ก่อนหมุนตัวลงพื้นได้อย่างหวุดหวิด
สายลมเย็นเยียบเฉียดผ่านหน้าอก พุ่งเข้าไปในดงไม้ทางซ้าย
หลินเซียวขมวดคิ้ว หัวใจเต้นรัว
แม้มองไม่ชัด แต่ต้องเป็นพวกมีดขว้างหรือมีดสั้นแน่
เขาหันไปมองทิศทางที่สิ่งนั้นพุ่งมาอย่างรวดเร็ว ทว่าภายในดงไม้ดำมืดกลับมองไม่เห็นอะไรเลย
คนตระกูลลู่หรือ?
เขาหรี่ตา ไม่คิดฟุ้งซ่านให้มากความ ก้าวฉับ ๆ พุ่งไปทางที่ลู่อวี่อยู่ต่อทันที
ยังไม่ทันเข้าใกล้...
ฟึ่บ ฟึ่บ!
ทันใดนั้นเงาดำสองสายก็พุ่งออกมาจากดงไม้ทั้งสองฝั่ง กระโดดขึ้นกลางอากาศแล้วถีบเข้าใส่เขาจากซ้ายและขวา
ยอดฝีมือ!
หลินเซียวเพิ่งสัมผัสได้ ก็รับรู้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากพวกเขาแล้ว
เขาไม่กล้าประมาท รีบถอยฉากอย่างรวดเร็ว
เงาทั้งสองไล่ตามมา ประสานงานกันได้อย่างรู้ใจ คนหนึ่งอยู่ซ้าย อีกคนอยู่ขวา ทั้งที่เป็นเวลากลางคืนกลับยังสวมแว่นกันแดด ดูลึกลับผิดปกติ
ฝีมือแข็งแกร่งมาก!
ทั้งคู่ลงมืออย่างรวดเร็ว หมัดที่ชกออกมารัวเร็วจนตาพร่า