หลิ่วอวิ้นเองก็มีสีหน้าประหลาดใจอยู่บ้าง
หลินเซียวหัวเราะแล้วกล่าวว่า “อีกฝ่ายชดใช้ค่าเสียหายทางจิตใจให้ผม คุณช่วยดูให้หน่อยสิ”
เจียงชูหนิงกับหลิ่วอวิ้นสบตากัน
ค่าเสียหายทางจิตใจหนึ่งหมื่นล้าน...
ต่อให้ทำให้คุณกลายเป็นคนเสียสติ ก็ไม่ต้องชดใช้มากขนาดนี้หรอกมั้ง
“ได้ ฉันขอดูก่อน”
เจียงชูหนิงไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบตรวจสอบทันที
“ดูแล้ว ไม่มีปัญหา เงินเข้ามาในรูปแบบการลงทุน”
ไม่นานเธอก็ตอบกลับ
หลินเซียวหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้นก็ดี ผมยังมีธุระ ขอตัดสายก่อนนะ”
แม้เจียงชูหนิงจะสงสัยอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อทางโทรศัพท์
“ได้”
พอวางสาย เจียงชูหนิงก็สบตากับหลิ่วอวิ้น
“หนึ่งหมื่นล้าน? ค่าเสียหายทางจิตใจเนี่ยนะ?”
หลิ่วอวิ้นถามอย่างไม่แน่ใจ
แม้เงินหนึ่งหมื่นล้านจะไม่ได้มากมายอะไรสำหรับเธอ แต่เงินก้อนนี้หลินเซียวเป็นคนหามาได้ ทำเอาเธอมึนงงไปหมด
เจียงชูหนิงพยักหน้าเบา ๆ
“ใช่...”
หลิ่วอวิ้นอ้าปากน้อย ๆ เหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออก
เจียงชูหนิงครุ่นคิดอยู่นาน จู่ ๆ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า ดวงตาคู่นั้นเริ่มเปล่งประกายลึกลับ
หนึ่งหมื่นล้าน...
น่าสนุกแล้วสิ
ทางด้านหลินเซียว จ้าวหม่านถังเองก็ถอนหายใจโล่งอกอย่างหนัก
เขายิ้มประจบแล้วกล่าวว่า “คุณหลิน ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ?”
หลินเซียวมองเขาเรียบ ๆ แล้วพยักหน้าเบา ๆ
“ไม่มีปัญหา”
จ้าวหม่านถังยิ้มกล่าว “ถ้าอย่างนั้น...ผมไปได้หรือยังครับ?”