เสิ่นเยว่ได้เป็นผู้กุมอำนาจของตึกเจ็ดตามที่หวังไว้ แต่ชีวิตของเธอกลับไม่ได้ต่างจากเมื่อก่อนเท่าไหร่
นอกจากวันแรกที่ต้องพูดคุยกับนักโทษทุกคนในตึกเจ็ดแล้ว ที่เหลือเสิ่นเยว่ก็ใช้เวลาอยู่กับทังอวี้เป็นส่วนใหญ่
ไม่ใช่แค่ทำงานด้วยกัน ยังออกไปเฝ้าประตูด้วยกันอีก
สองคนนั่งดูทะเลที่ประตูเรือนจำด้วยกัน ทั้งที่รอบข้างก็มีผู้คุมคนอื่นๆ อยู่ แต่กลับทำบรรยากาศออกมาเป็นแบบโลกสองคนได้ยังไงก็ไม่รู้
ทังอวี้ชอบวิ่งมาคอยที่หน้าตึกเจ็ดเพื่อรอเสิ่นเยว่ พอเสิ่นเยว่เห็นก็จะดุว่าไม่ควรใส่เสื้อผ้าบางๆ ยืนอยู่ข้างนอกตอนอากาศหนาวแบบนี้
ทังอวี้ชอบถูก "ดุ" แบบนี้มาก เพราะมันทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองถูกรัก ซึ่งมันอาจจะเป็นการคิดไปเองก็ได้
ต่อมา เสิ่นเยว่เห็นว่าทังอวี้ดื้อรั้นจะมารอที่หน้าตึกเจ็ดทุกวันยังไงก็ไม่ฟัง ก็เลยทำบัตรผ่านให้ทังอวี้ไปเลย ให้เขาเข้าตึกเจ็ดได้ทุกเมื่อโดยไม่ไปชนระบบรักษาความปลอดภัย
ครึ่งปีต่อมา คนในเรือนจำก็รู้กันหมดแล้วว่า ผู้กุมอำนาจตึกสี่เชื่อฟังผู้กุมอำนาจตึกเจ็ดมาก แถมสองคนนี้ก็ติดกันเป็นปาท่องโก๋ขนาดไหน ถึงขั้นว่าใครก็ตามที่ทำผู้กุมอำนาจตึกเจ็ดไม่พอใจ วันรุ่งขึ้นก็จะตายโดยไม่เหลือซาก
พวกเขาลับหลังคุยกันว่าทังอวี้เป็นหมาบ้าของเสิ่นเยว่ เป็นหมาบ้าที่ไม่ต้องรอคำสั่งนายก็จะกัดคู่ต่อสู้เอง
เรื่องนี้ทำทังอวี้มีความสุขมากตลอดมา