ตอนเด็กๆ ทังอวี้กลัวเลือดมาก
กลิ่นเลือดเหม็นสุดๆ มาพร้อมกับกลิ่นคาวรุนแรง ซึ่งทำให้ทังอวี้คลื่นไส้จะแย่
โดยเฉพาะตอนที่ทังอวี้เห็นแม่ของตัวเองถูกพ่อดูดเลือดจนหมดตัวต่อหน้าต่อตา เขาก็ยิ่งกลัวเลือดมากขึ้นไปอีก
เลือดคือฝันร้ายของเขา เขาหลบหนีไม่ได้ มีเพียงตอนอ่านหนังสือเท่านั้นที่หัวใจของทังอวี้จะได้พบกับความสงบชั่วครู่
ทังอวี้ค้นพบความผิดปกติของตัวเอง ตอนที่เขาบังเอิญอ่านนิยายสืบสวนเล่มหนึ่ง แล้วพบว่าเวลาที่เห็นวิธีการฆ่าที่โหดร้ายเหล่านั้น เขาจะอดไม่ได้ที่จะแทนที่เหยื่อด้วยร่างของพ่อตัวเอง และสามารถคาดเดาได้ว่าอัตราความสำเร็จเป็นเท่าไหร่ ขั้นตอนไหนที่จะทำให้อัตราความสำเร็จลดลง
เพื่อพิสูจน์อัตราความสำเร็จที่อยู่ในหัว ทังอวี้จึงวางแผนคดีฆาตกรรมที่ดูเหมือนอุบัติเหตุโดยสมบูรณ์ขึ้นมาคดีหนึ่ง
คิดคำนึงถึงทุกปัจจัย สุดท้ายให้ตัวผู้ถูกฆ่าเองเป็นคนจุดชนวนสถานการณ์ "อุบัติเหตุ" จนนำไปสู่ความตาย
ทังอวี้ทำสำเร็จ
วันนั้นเขามองพ่อของตัวเองล้มลงในกองเลือดเหมือนที่แม่เขาเคยเป็น กลิ่นคาวเลือดที่จมูกและสีแดงเข้มที่อยู่ตรงหน้า เหมือนกำลังย้ำเตือนเขาว่าเลือดคือสสารที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต ซ่อนอยู่ในเส้นเลือดเล็กๆ นับไม่ถ้วน ทอดยาวผ่านอวัยวะต่างๆ ของร่างกาย แบกรับชีวิตของมนุษย์เอาไว้
นี่ก็คือชีวิตของเขาเช่นกัน
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทังอวี้ก็ค้นหาความหมายของชีวิตของตัวเองในเลือดของคนอื่นเรื่อยมา