นักโทษในตึกหมายเลขแปดที่ออกมาคราวนี้ก็เพื่อจัดการผู้หญิงให้เจ้าน้องสาม ไม่มีผิด งานที่ได้รับมอบหมายจากหัวหน้าคือการจัดการผู้หญิงคนใหม่ให้เรียบร้อย
ไม่กี่วันก่อนหัวหน้าหลงตาผู้มาใหม่คนนี้ อยากจะพานางออกจากตึกคนใหม่ แต่นางกลับปฏิเสธ แล้ววิ่งหนีกลับห้องขังตัวเอง เร็วราวกับกระต่าย
หลังจากนั้นหลายวันก็หมกตัวอยู่ในตึกคนใหม่ ไม่ให้ใครเห็นหน้า
จนกระทั่งพวกเขาข่มขู่เพื่อนร่วมห้องของนางครบทุกคน วันนี้ถึงได้ตามจับนางเจอ
การปล้นเงินเป็นเพียงข้ออ้าง ที่จริงคือการหาผู้หญิงให้เจ้าน้องสาม เงินในตึกคนใหม่แค่นี้ ยังไม่พอค่ากินมื้อดี ๆ ด้วยซ้ำ จะไปแยแสอะไรได้
จริงดังคาด มีเพียงพวกขยะระดับล่างในตึกสองที่ไร้ความสามารถและไม่ยอมเสี่ยงชีวิตเท่านั้นแหละ ที่จะมองเงินของผู้มาใหม่อยู่ในสายตา
นักโทษจากตึกหมายเลขแปดหลายคนทำภารกิจที่หัวหน้ามอบหมายเสร็จ กำลังเดินจากไปพร้อมเสียงหัวเราะ ทันใดนั้นหนึ่งในนั้นก็ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แล้วทรุดลงกับพื้น เสียงร่างกระแทกพื้นยังไม่ทันจาง อีกคนก็ยกมือกุมตาร้องไห้ขึ้นมา
"ใคร!" หนึ่งในสองคนที่เหลือเพิ่งจะเตรียมตอบโต้ ก็ถูกหมายเลขสิบสี่เล่นงานเสียแล้ว จุดที่ถูกโจมตีแยบยลมาก ใช่ขาข้างที่คนผู้นี้เคยหักเพราะแพ้พนันเมื่อก่อน พริบตาเดียว ไอ้คนที่เพิ่งพูดไปแค่คำเดียวก็หมดสภาพที่จะขยับตัว
นักโทษคนสุดท้ายที่เหลือ พอเห็นหน้าของหมายเลขสิบสี่ชัด ๆ ก็หมดความคิดที่จะขัดขืนทันที ยิ้มประจบประแจง "นี่ท่านผู้คุมหมายเลขสิบสี่นี่เอง... โอ้ ดูความจำข้าไปได้ ถึงท่านจะไม่ใช่ผู้คุมแล้ว แต่ท่านในใจข้ายังสูงส่งเหมือนเดิม ท่านต้องการอะไรสั่งได้เลย! ไม่ต้องให้ท่านลงมือ ข้าทำให้หมด!"