กลางดึก เสิ่นเยว่กลัวว่าเสิ่นฮุ่ยจะนอนตะแคงข้างเดียวนาน ๆ แล้วตัวชา เลยตั้งใจปลุกเสิ่นฮุ่ยให้เปลี่ยนทิศทางการนอน
ไม่คิดว่าเสิ่นฮุ่ยตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่ยอมนอนต่อ
เสิ่นฮุ่ยเป็นคนแบบที่พักผ่อนแค่ช่วงสั้น ๆ ก็ใช้พลังใจฝืนต่อได้อยู่แล้ว ตอนที่เหนื่อยสุดขีดถูกเสิ่นเยว่กึ่งล่อกึ่งหลอกให้มานอนหนุนตักเธอหลับไป พอตื่นขึ้นมาสดใสก็ไม่อยากยอมรับความจริงนี้เอาเสียเลย
มันน่าอายยิ่งกว่าตอนที่ลองเชิงเสิ่นเยว่แล้วนอนเตียงเดียวกันเสียอีก!
แต่เสิ่นเยว่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เธอคงรู้ว่าเสิ่นฮุ่ยคิดอะไรอยู่ ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งไม่ให้เธอคิดมากได้
เสิ่นเยว่จึงเอียงหัวไปพิงไหล่เสิ่นฮุ่ยทันที "ไม่นอนแล้วก็ให้ฉันนอนแป๊บนะ"
เสิ่นฮุ่ยถูกเสิ่นเยว่พิงแบบนี้แล้วทั้งตัวเก้ๆกังๆ โตมาไม่เคยมีใครเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงการพิงไหล่เลย
แต่ไม่รู้ว่าเพราะตัวแข็งหรืออะไร เสิ่นฮุ่ยก็ไม่ได้ขยับ และไม่ได้ผลักเสิ่นเยว่ออกไป